Para sa Hopeless Romantic @sekretongtao - Tumblr Blog

Quarantine

may famous na phrase na “Hindi mo daw maaappreciate ang isang bagay until wala na siya sayo”.

Well in this case.. kalayaan.. freedom.. freedom to eat out (unang una talaga pagkain), freedom to hangout with friends, freedom to go out in general.

Ako kasi iyong tao na. I dont always say YES but I dont always say NO kapag nagaaaya iyong mga friends ko. but now looking back. I kinda regret the times that I say NO.. I wouldve answered YES if only I had known na dadating iyong araw na ganito. iyong araw na limitado ako sa pwede kong gawin. mga araw na hindi ko magawa iyong mga bagay na ipinangako kong gawin.

What Im saying is. I guess live life to the fullest. kasi no one knows what the future holds. and its such a frightening thing. to not be able to predict or know whats coming. “The Unknown”. kaya go lang pag natapos to. mabuhay tayong lahat. hanggang gusto natin haha

sa totoo lang. magulo akong tao. maraming iniisip. PAIBAIBA ng iniisip. moody kahit lalake. pero madalas may ugaling tipong kaaway ko lahat ng nilikha ng Diyos sa mundo. pero kung mabigyan lang ako ng chance ng iba. I can be the a great friend. someone that will always be there for you. a ride or die kinda of guy, in short.

pero diyan nga ang topic ko ngayon. bakit nga ba ang bilis mag jump to conclusion ng maraming tao. kahit hindi naman nila sadyang kilala iyong taong iyon. “uy mukhang manloloko” ... “uy gago iyan” ... “uyy ganon uy ganiyan”

masasakit na salita na nabibitawan ng ganon ganon na lang. iyong tipong dahil sa mga sabisabi ng iba. ayon magigising ka na lang isang araw na kilala ka ng bilang isang manloloko, siraulo, at kung anoano.

well i guess this is just me venting about my personal experience. I recently met someone that made me realize kasi na maybe im bottling up all my feelings and emotions. kaya siguro wala pa kong jowa hanggang ngayon. haha.

I just want to see her as a friend, nothing more than that.

my heart: