Biraz muhabbetli, dopamin reseptörlerime söz geçirmek istiyorum dersen u_u
Sene 2013-2014 filan, sınıfta bir kız davranışları nedeniyle zıtlandı, insanlar hemen hemen o yokmuş gibi davranmaya başlamıştı. Herkesin hem ortak muhabbet alanı hem de daha iyi anlaştığı kendi grubunun olduğunu düşürsek kızın özel olarak kendini tekrar kabul ettiremeyeceği bir düzenin içinde olduğunu söyleyebiliriz. Haline içerleyip bölüm hocalarıyla konuşmuştu, ardından sınıfta okulda böyle bir duruma izin verilmeyeceği dile getirildi ama sosyal hayat acımasızdır, gerçekte işler öyle yürümez. Aramızda konuşurken yalnız kalışını acıyarak dile getiren biri olmuştu. Söylediğim ilk şey ''bilmem, sadece yalnız kalmış olmak o kadar kötü mü?'' kendi açımdan baktığımda emin olamıyordum. Diğer yandan tamamen sırt çevireceğim durumlar söz konusu olduğunda eşiğim yüksekti, sınıfın zaman zaman dışladığı insanlardan selamımı kesmemişimdir, bunun yanlış olduğunu düşünüyordum hala da öyle düşünüyorum. Bugün baktığımda ne değişti bende diye düşündüğümde; insanı temelde zorlayacak şeyin genel toplumsal bağlardan ziyade en sevdiğin yakınlarınla veya yakın kalmak istediğin insanlarla bağının geri dönülmez şekilde bozulması diyebilirim fakat hala tek başınalıkla ilgili soğukkanlı tarafım ağır basıyor. Henüz bu tür bir dışlanmanın hedefi olmadım ama acaba ben yalnız kalmak istediğim zamanlarda tırım tırım kendime sessiz bir yer ararken, muhabbetini ve/veya karakterini sevmediğim insanlarla arama mesafe koyarken, yanlarından ve yanlarındaki insanların ufkundan kaybolurken benim adıma da böyle acıyormuş gibi duran ajiteli yorumlar yapan insanlar var mıydı? Bir de şeyler var, grubun dışında kalan insanların, orada olup bitene dahil olamadığı için kudurduğunu sananlar, şüphe edeceğin başka bir seçenek yok mu? İnsanların farklılıkları ve tercihleri olduğunu görüp kabullenebildikleri bir evrende yaşasaydık da denk geldiğimiz bir sokakta benden sigara yakmak için çakmak istedikten sonra yolumuza devam etseydik be.
He şey o bahsettiğim kız var ya, benim hakkımda da absürt bir iftira yaymıştı. Benim homoseksüellerden hoşlandığımı söylemişti ve o sırada sınıftan biriyle sevgiliydim shdgs İnsanların yalan olduğunu fark edecekleri kadar erkek erkek biri olmasına karşın enteresan bir şüphe yaratmıştı çünkü böyle bir yalan hiç yoktan nasıl var olabilirdi kdkşd Hayır bir de homoseks. arkadaşlarım da vardı, delili sosyal medyadaki arkadaş listem miydi mesela? kjfndkf Duyduğumda hem çok şaşırmış hem de çok gülmüştüm, inanılmaz yaratıcı bir iftira değil mi, kız yeni bir cinsel yönelim bulmuş meğer kendine. Bana yöneltmek istediği şeye sahip olabileceğini düşünmeden edememiştim. Aptal kız belki de çok iyi anlaşabilirdik, lut kavminin yaratıcılığına güveniyorum.
ve evet, bu iftirasını bilmeme rağmen selam vermeye devam ettim, hatta bu konu hakkında hiç hesap sormadım. Betül olmak.
yousharknotpass
gracieabrams
turnnoffyourmind
ellievsbear
origamiaround
vaporwave
gummygunk
romaincrisis