2021-10-31
Canon EOS R6 + RF16mm f2.8
Instagram | hwantastic79vivid

Jar Jar Binks Fan Club
🩵 avery cochrane 🩵

No title available
Today's Document

@theartofmadeline

titsay

Kiana Khansmith
Fai_Ryy
h
★
YOU ARE THE REASON
Sade Olutola

Origami Around
NASA

PR's Tumblrdome
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
No title available
No title available

Discoholic 🪩
Game of Thrones Daily

seen from Singapore

seen from Pakistan
seen from Ukraine
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Brazil

seen from Brazil
seen from Brazil

seen from Colombia

seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Germany

seen from Sweden

seen from United States
seen from United States
@sevgiliherkes
2021-10-31
Canon EOS R6 + RF16mm f2.8
Instagram | hwantastic79vivid
"Alın bu göğsümü, bende telef olmasın."
"Birilerini üzerek ilerlemeyi düşünüyorsanız, şunu asla unutmayın; Allah, kimsenin ağlayarak kaybettiğini kimseye gülerek kazandırmıyor."
Ey,benim iyimser hallerim
Çabuk aldanışlarım
Hep inanışlarım
Altan alışlarım
Hatayı hep kendimde buluşlarım
Değmeyecekleri kafaya takışlarım
Yoktan yere akıp giden gözyaşlarım
Herkesi insan yerine koyuşlarım
Hepinize elveda
Ben artık kimsenin
Hiçbir şeyi olmayacağım
Nazım Hikmet
Devir öyle bir hal aldı ki; İnsanlar,
kendilerinde bulunan kalbin,
Başkasında da mevcut olduğunu unutmuşlar!
Cemil Meriç:
"Önce gülümsüyorlar size,âşinalık gösteriyorlar. Kollarınızı açınca boşluğu kucaklıyorsunuz.”
İsmet Özel
Çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken, senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum ...
Ne kadar yakınınız olursa olsun başkasının içinden geçenler daima meçhul olarak kalacaktır. Bir yastıkta uyuyanlar bile birbirinin rüyasını bilemezler.
Ahmet Hamdi Tanpınar
Yaş ilerledikçe her şey değişiyor. Bir zamanlar, kahrolduğum şeyleri önemsemiyorum mesela. Veya içimin kıpır kıpır olduğu heyecanların yanından öylece geçiyorum artık. Yaş ilerliyor ve sanıyorum, insanın ayağı dünyadan kesilmeye başlıyor.
Sımsıkı tutuyorsun, seni hayata bağlayan halatı. Bırakırsan düşeceksin, lakin böyle de ellerin acıyor. İşte hayat, halat ile insan arasındaki ilişkiye benzer; daima bir tedirginlik, heyecan ve kuvvet ister.
Kimseye bir mânâ bulamıyorum. Çünkü herkes, hayata bir yerinden tutunur. Uzun zaman başkalarını yadırgadıktan sonra, evvelâ bu davranışımı yadırgamam gerektiğini anladım. Herkes hayata, benim tutunduğum yerden tutunacak değil.
Yaralarına bir merhem olsun sürmek isteyen kimseler, yarası daha derin kimselere giderler. İlahi bir takdirdir bu yönelme; bir masuma merhamet ettiğimizde, aslında kendimize merhamet etmiş oluruz.
Zamanın sabrı yoktur, beklemez. Bütün pişmanlıkların sebebidir bu. Çünkü söylenen söz, kaçırılan fırsat ya da bütün ertelediklerimiz, geri dönmez, ilerlerler. Zaman ilerler, sabretmez; beklemez bizi ardından.
Sözün simyası, inanarak söylenmesindedir. Yalanlar dahi, ona inananların dilinde tesir eder. Gönülden inandığınız her söze, ruhunuzdan bir parça verirsiniz; dile dökülünce, bir kalbe muhakkak yerleşir.
Herkesi kurtaramayız, düştüğü veya isteyerek atladığı kuyudan. Her yanlışı düzeltemez, doğruyu her koşulda hâkim kılamayız. Kudretimiz bunların hiçbirine kâfi değil, biliyorum. Lakin yine de, kuyuya doğru el uzatmayı tercih etmeliyiz. Nihayet insan, tercihlerinin sonucudur.
Hayat hiç kimsenin çevresinde dönmüyor; hepimiz aynı döngünün dahlindeyiz. Kâinatta kapladığımız yerin ne kadar küçük olduğunu anlayabilseydik, büyüklenmenin beyhude bir çaba olduğunu da anlayacaktık.
Yeni doğan bir bebek ile seksen yaşında bir ihtiyar, ölüme aynı mesafede dururlar. Hepimiz, ölüme eşit uzaklıklardayız. Kimse sonsuza kadar yaşayacağına dair bir senet sahibi değildir. Öyleyse, ölüm hakikatini bilerek yaşamak gerekir. Ölümü bilmek, hayatı da bilmek demektir.