Perth! Ik ben nu alweer een paar weken in Perth, maar had tot nu toe nog helemaal geen tijd om m’n reisblogje te updaten. Busy life over here! Zaterdagavond 8 oktober. Na een vlucht van bijna zes uur (in hetzelfde land, bizar!!), kwam ik om 01.15 lokale tijd op het vliegveld van Perth aan. Tijdverschil met Cairns: 2 uur. Tijdverschil met Nederland: 6 uur (in plaats van 8 uur). Nu hoorde ik vlak voordat ik vertrok, dat een jonge Nederlandse professor, Anika, in hetzelfde appartement zou wonen! Anika was er al voor twee weken en zou wakker blijven om me te ontvangen. Superlief! Ik regelde een taxi naar de campus en ontmoette haar daar. Het appartement zag er mooi uit, maar ook behoorlijk leeg! Het was een strak appartement voor 5 personen, maar op dit moment woonden enkel Anika, Ik, en Emilie (een Chinees meisje) er. De campus lag 5 minuten van m’n werkplek, dus dat was ideaal. Ook was er een klein zwembad bij de deur… Anika vertelde wel dat je zonder auto (zoals ons) vrij hopeloos in Perth bent… Public transport is hier een stuk slechter geregeld. Om naar de supermarkt te gaan, moest je bijvoorbeeld tien minuten naar een bushalte lopen, om daarna nog vijftien minuten in de bus te zitten. De dag erna, zondag, gingen Anika en ik samen de stad in. We liepen wat rond en de zon scheen, maar verder was het behoorlijk koud, zo’n 18 graden! Anika vertelde dat het de afgelopen weken vooral had geregeld en dat de temperatuur slechts zo’n 15 graden was, dus ik had nog best geluk! Ik en Anika bleken wel een hele goede klik te hebben, dus we hadden genoeg om over de praten de hele dag. Ik kocht nog wat fatsoenlijke kleding, want ik kon moeilijk in m’n backpackers shorts en topjes naar de universiteit… We aten Sushi en dronken een biertje op een dakterras. Terwijl we ons biertje dronken, liep er een vrouw langs de tafel die wat tegen ons zei. Ik verstond haar niet goed, maar nodige haar uit om erbij te komen zitten (ik zat nog helemaal in m’n backpackersmindset)… Had ik dat maar niet gedaan. We kwam niet meer van haar af, haha! Het bleek een Duitste vrouw te zijn, die graag haar hele levensverhaal met ons deelde… Over exen, haar werk, haar lichaam… Ook was ze erg trots op haar borsten (zo’n type die mee zou doen haar programma ‘hotter than my daugther’. We hadden het over borstvergrotingen (geen idee meer hoe dat kwam) en ongevraagd ging ze ook gezellig aan mijn borsten voelen… Ze wilde die van haar ook gerust laten zien in het toilet van de bar. Help!! Uiteindelijk vluchtten we lachend met één of andere slechte smoes weg. In Perth voelde ik pas hoe moe ik was van het chronisch slaaptekort en alle activiteiten tijdens het backpacken. Dus die zondagavond ging ik op tijd naar bed. Maandag 10 oktober. De eerste werkdag was direct een warm welkom. De Australische collega’s waren heel aardig en hadden een afternoon tea georganiseerd, met héél, héél veel zelf gemaakt eten. De ‘vegan lifestyle’, bleek nogal populair op de ‘health communications department’ van de universiteit, dus hadden we ‘vegan taart’, ‘vegan muffins’ etc. etc.. Was superlekker, je had niet eens door dat het vegan was (maar suiker en olie zijn natuurlijk ook vegan…). Lelia, een oudere professor van de universiteit, kende ik al van haar research visit in Antwerpen. Ik had toen een fiets voor haar man geregeld en ze was nog altijd helemaal enthousiast toen ze mij zag, dus dat was ook heel leuk. Het werk zelf was wel weer even wennen… Zo loop je rond met een backpack, zo zit je opeens weer achter een computerscherm een ingewikkeld onderzoek uit te werken. Dat was wel even omschakelen… Donderdag 13 oktober Reunions are the best! Ruim een jaar geleden had ik een supertof stel leren kennen; Suze en James. Dit was in Laos, waar we met elkaar op een tube op een grote rivier verschillende bars afgingen en een top feestje hadden. Nu woonden Suze en James in Perth… Noort gedacht dat ik ze nu alweer zou zien! We meetten in de avond voor een drankje en een etentje. Anika ging met mij mee en Jace en Suze brachten ook hun Engelse vriendin, Isabel mee. Het was een gezellig avondje met heerlijk Indisch eten en goede biertjes! Vrijdag 14 oktober – Party! Partytime! Anika had een jongen op het strand ontmoet en Jace, een vriend en Isabel hadden ook zin in een feestje, dus gingen we met z’n allen op pad! Anika had nog nooit een ‘goon-experience’ gehad, dus haalden we eerst wat van deze overheerlijke wijn in een kartonnen doos. Serieus, deze was nog best goed te drinken. We eindigen in een live music bar, wat echt helemaal top was! We feestten tot diep in de nacht. Zaterdag 15 oktober – Fremantle + reünie 2 Vandaag gingen we met de trein – en een hangover – naar Fremantle. Een gezellig plaatsje aan de kust, met allerlei oude winkeltjes, cafés, een mooi strand, musea en een leuke markt, zo hadden we gelezen. We waren echter behoorlijk gaar van de avond ervoor. Onze dag draaide dus om lekkere koffie, hapjes op de markt en nog meer koffie. Ik vond de markt veel te druk, maar de winkeltjes waren superleuk, met allerlei handgemaakte kleding en spulletjes en gekke boeken. We eindigden de middag met een kustwandeling, waarna we op advies van Jace naar ‘little creatures’ gingen. Dit was een hele gave, enorme bar / restaurant, in een bierbrouwerij! Je zag door het glas de fabriek en zat ook nog eens aan het strand. Hier hadden we een andere reünie, met Julia, een Braziliaans meisje die ik aan het begin van mijn reis in Sydney had ontmoet. Julia nodige ons uit voor een diner bij haar thuis, met nog twee Italianen. Bij Julia thuis stond een oude gitaar. Anika zag ‘m meteen en speelde na het stemmen van de gitaar hele chille achtergrondmuziek. Zo leuk als je zo muzikaal bent! Het diner was gezellig, maar ik had het superkoud (het is nog altijd vrij koud in Perth, vaak onder de 20 graden), dus ik zat vooral veel te niezen, te hoesten en lichtelijk te rillen. Anika kwam echter met een geniale oplossing: Alcoholvrije Ginger Beer. Precies wat m’n keel nodig had! We zaten uiteindelijk weer met een fles wijn op onze schoot, met vijf personen in een Fiat 500. De Italianen en Julia waren helemaal in de partymood, maar Anika en ik toch iets minder. We gingen nog even met ze mee, maar rond 23.00 haakten we af. We called it a day! Zondag 16 oktober – Serpentine Falls Vandaag gingen in de 4-Wheel-Drive car van Jace op stap! Nice! Isabel ging ook mee. Jace nam mij, Isabel en Anika mee naar de ‘Serpentine Falls’. Een kleine waterval, met een mooi natuurpark eromheen. Anika en ik regelden eten en drankjes om daar een barbecue te houden. In Australie heb je overal (maar echt o-ve-ral: in de stad, ieder park, het strand…) openbare barbecues. Superleuk! We namen op tijd in de ochtend de bus naar een supermarkt onderweg naar het station… Nu denk je, ideaal, een supermarkt in de buurt van het station. Nu ligt dat in Perth ietsje anders. De hele stad en omgeving is gewoon gemaakt voor auto’s. Dus daar liepen de autoloze kneusjes Anika en Simone weer… Dertig minuten later kwamen we bij de grote shopping mall (‘naast het station?”) aan, waar we vervolens nog minutenlang over een enorm parkeerterrein omheen liepen, op zoek naar een ingang, met allerlei auto’s om ons heen. Mocht ik ooit hier gaan wonen, dan ga ik op de eerste dag direct een auto kopen! Zonder auto kom je nergens hier! Jace haalde ons samen met Isabel op bij de supermarkt en we reden in een half uur naar de ‘Serpentine Falls’. Aangekomen bij het park liepen we eerst naar de waterval. Het was best mooi weer, het zonnetje scheen regelmatig en de temperatuur lag iets boven de twintig graden, maar de watertemperatuur van de waterval was….. Brrrrr. IJskoud. De winters in Perth zijn aardig koud en de winter was pas net afgelopen, dus opzich begrijpelijk. Stoere Jace twijfelde geen moment en dook meteen in het water. Zo’n twintig andere toeristen zaten hem vol verbazing aan te gapen. Anika, ik en Isabel keken elkaar vertwijfeld aan. Zouden wij ook gaan? Niet veel later dook Anika in het water. Ik probeerde aan haar gezicht af te lezen hoe ondragelijk koud het was, maar ze bleef lachen. Hmmm misschien viel het mee. Wel opvallend: Anika en Jace zwommen direct naar de rotsen naast de waterval, om daar vervolgens op te klimmen. Uiteindelijk volgden ik en Isabel ook. Toen ik het water indook dacht ik even dat ik een hartstilstand had, maar binnen twee minuten was ik ook bij de rotsen, om daar op te drogen en op te warmen. Daar lagen we dan, één zeemeerman en drie zeemeerminnen, rillen op een rots en niemand had nog zin om terug te zwemmen, haha! Ondertussen waren allerlei toeristen foto’s van ons aan het nemen. Ongemakkelijk… We hadden wel veel lol. Na zo’n twintig minuten verzamelden we onze moed bijeen en doken we opnieuw in het ijskoude water, om vervolgens op de kant op te drogen. Na een donut van Isabel (Australiers en Engelsen zijn gek op donuts…) maakten we een wandeling door het nationale park. Het park was prachtig groen en er groeiden enorme bloemen! Jace plukte nog een prachtige bloem voor in ons huis, waar Anika vervolgens de hele tijd mee rondwandelde, haha! Een perfecte dag, die we afsloten met onze chille barbecue. De gingerbiertjes werden geopend, Jace bakte het vlees (typisch) en wij regelden de broodjes en salades. Toen kregen we onverwacht wat gasten… Opeens zagen we overal om ons heen kangoeroes! Hoe leuk! Ze waren niet heel schuw; sommigen konden we zelfs aaien. Het hoogtepunt was de babykangoeroe. Wat een schatje!!! Ik had al volwassen kangoeroes gezien, maar nog geen ‘Joey’. Geweldig om te zien. Ik dacht dat Jace ons daarna naar huis zou brengen, maar nee.. Hij had nog wel zin in een feestje bij hem thuis! Hij had een eigen huis (!!!) in DE TUIN van z’n ouders. Dat is hoeveel ruimte de Australiërs hebben. We kletsten met z’n zus (die een jaar in Amsterdam had gewoond) en zagen nog wat schattige Australische beestjes in z’n tuin. Na twee uurtjes was het echt tijd om naar huis te gaan. Slapen, voor de start van een nieuwe werkweek…
janainaart
areudirty
kianamaiart
turnnoffyourmind
snowghoul
vaporwave
romaincrisis