klepa z ławki

piłka, rap, bzdury - klepa na brudno

[sirklepathings]

strzał tygodnia: Solange - A Seat at the Table (2016)

całkiem fajnie się stało, że Solange zgarnęła Grammy za “Cranes in the Sky”, oczywiście abstrahując od wartości samej nagrody, to dobrze, że zauważa się wartościową muzykę. Dobrze dla Nas, słuchaczy i świetnie dla artystów. Bo tylko człowiek pozbawiony uszu albo ryba, przyznają, że młodsza z sióstr Knowles nie powinna być określana mianem artysty. Oczywiście, z takim backgroundem, przy współpracy z Raphaelem Saadiq, “A Seat at the Table”, jest najmocniejszym strzałem, by nie napisać wyświechtanego jak szmata na wietrze “opus magnum”, w dyskografii Solange. Cóż, długo kazała sobie czekać, bo aż 4 lata od ostatnich nagrań na “True”, ale bez wątpienia było warto, skoro mowa tu o sztandarowych 51 minutach dla neo-soulu i wszystkiego co w okolicach. Gdybym był na cześć z górnolotnością, to napisałbym, że ASATT to monument, krążek, który można postawić w eksponowanym miejscu, nakierować światła i wskazywać młodym adeptom sztuki: “patrz synku! to jest wzór”. W każdym bądź razie pierdolić to, miejscem najnowszego bachora Pani Solange nie jest muzeum, a głośniki, tu, tam u Ciebie za wielką wodą, dziś, jutro, za rok. 

[sirklepathings]

strzał tygodnia: Kaytranada - 99.9%

kiedyś, jakieś 600 lat temu, w czasach świetności oUseven, prowadziłem cykl “płyta tygodnia”, gdzie nazwa właściwie wyjaśnia wszystko. Tak więc, w kilku zdaniach, o tym czego słuchałem w danym tygodniu. Na pierwszy rzut...

KAYTRANADA - 99.9% (2016)

Pomimo tego,że pierwszy studyjny album kanadyjczyka pojawił się już w maju ubiegłego roku, a nasz bohater z miejsca stał się gorącym nazwiskiem za oceanem, to z Kaytranadą było mi zupełnie nie po drodze. No bo Kaytranada?! What the fuck? Co to w ogóle za nazwa ?! Sam sobie odpowiedz... Aż przyszedł koniec roku, czas podsumowań, dobra, sprawdzę, żeby mieć szerszy obraz na to co grało przez ostatnie 12 miesięcy. Resztę historii już znacie... Album od pierwszych minut nie pozwala pozostać obojętnym naszym kończyną, głowa rytmicznie giba się niczym ten bujający się piesek z samochodów (you know what i’m saying). Przez zestaw 15 numerów otrzymujemy z elegancją wyprodukowany hip-hop, współczesne r’n’b, trochę house’u, właściwie muzyka na każdą okazję. Świetna do porannej kawy, emanująca pozytywnym vibe’m, “99,9″ bez problemu usłyszysz wieczorem w klubie i na wystawie u tego mocno hajpowanego artysty, soundtrack do jednego z tych pięknych dni, który miałeś/aś w lipcu. Oczywiście by osiągnąć 100% tryumf, nie mogło zabraknąć Anderson. Paak’a, Vic’a Mensy czy GoldLink’a. I tak się moi drodzy robi płyty, których SIĘ SŁUCHA, a nie jakieś karkołomne asłuchalne konstrukcje, brawo Louis Kevin Celestin, tak trzymaj chłopie.

[sirklepathings]

Dzień 3

Kolumbia - Grecja 3:0 Kolumbia bez Falcao, ale wciąż z niesamowitym potencjałem ofensywnym, co dobrze odzwierciedla wynik dzisiejszego szpilu. Chodź zapewne Jacek Gmoch uzna, że hellada była lepsza Myślę, że już w następnym spotkaniu kolumbijczycy wywalczą sobie awans i dopiero w kolejnej rundzie zacznie się dla nich poważne granie. Bo umówmy się, WKS oraz Japonia to nie ten kaliber. Urugwaj - Kostaryka 1:3 Obok rozmiarów porażki Hiszpanów, klęska -bo tak to trzeba nazwać- Urusôw poniesiona w meczu ze skazywaną na pożarcie Kostaryką, to druga największa niespodzanka do tej pory (a to dopiero 3 dzień!). Nawet moja Lepsza Połówka zdawała sobię sprawę z przewagi umiejętności Urugwaju nad rywalem, po tym jak jeden z komentatorów poinformował, że Diaz, reprezentant Kostaryki, to były gracz Wisły Kraków. Ale dość pastwienia się nad dzielną Kostaryką, tu trzeba wylać wiadro pomyj na dwukrotnych mistrzów świata. Grający bez ładu i składu, bez charakterystycznego dla siebie polotu, z fatalnym Cavanim, Urugwaj praktycznie zamknął sobie drogę do awansu. W następnej kolejce przyjdzie się bić o być albo nie być w Brazylii z Synami Albionu, a dodatkowego smaczku dodaje pojedynek na linii Suarez vs. koledzy z Liverpoolu. Przy okazji sukcesu Kostaryki, nie można zapominać o innym graczu z BPL, objawionemu dzisiaj szerszej publiczności, tzn. także Twojej babci, o wszechstronnie utalentowanym Campbelu (chłopak zasłużył sobie na transfer do mojej drużyny w Ultimate Team).

[sirklepathings]

Dzień 2

Chile - Australia 3:1 grupa B Po pierwszych 15 minutach byłem przekonany, że Australijczyków będzie trzeba znosić z boiska, a mecz zakończy się wynikiem 19:0. Nieoczekiwanie kangury podniosły się po dwóch ciężkich ciosach, raz po raz wrzucając piłkę na Cahilla. To właśnie po jednej z takich akcji padł gol kontaktowy, poważnie podkopując pewność chilijczyków. Gdyby reprezentanci Ameryki Południowej potrafili grać z taką intensywnością jak w pierwszej fazie spotkania to śmiało wróżyłbym La Roja miejsce na pudle, niemniej to mocny kandydat do "czarnego konia" brasil 2014. Istotna będzie tu forma Vidala o którą muszą się martwić kibice gdy schodził z boiska w 2 połowie spotkania. Cóż, teoretycznie łatwy spacerek dla Chile, okazał się ciężka przeprawą w czasie której do samego końca nie mogli być pewni tryumfu.

[sirklepathings]

Dzień 2

Hiszpania - Holandia 1:5 grupa B Oranje nie zagrali w tym meczu fajerwerków jakby można było to odczytać po samym wyniku. Zagrali po prostu zabójczo skutecznie, solidnie w obronie, konsekwentnie i jak widać na słabą tego dnia Hiszpanię wystarczyło. Przede wszystkim zawiodła para stoperów, którzy momentami wyglądali tak jakby grali ze sobą pierwszy raz, popełniając masę szkolnych błędów w ustawieniu. Linia pomocy - najsilniejsza formacja w ekipie Del Bosque - próbowała dziwnych górnych piłek jakby w jej szeregach występowali Krychowiak i Polański, a nie Iniesta i David Silva. Próżno było szukać niesamowitych wymian piłki, które na przestrzeni ostatnich lat wyznaczyły nową jakość we współczesnym futbolu. Rozbita Hiszpania, obrazek ostatnio niespotykany - stał się faktem. Mimo wszystko, absolutnie nie wysnuwałbym tu jakichkolwiek daleko idących wniosków. Może Hiszpanie mieli strasznie zły dzień, a Pan Persie wrócił do wielkiego strzelania pod wodzą van Gaala po trudach minionego sezonu? (do tej pory najładniejsze trafienie world cup 2014)...Nadchodzący, arcyciekawy mecz z Chile powinien uczynić nas w tej kwesti mądrzejszymi.

[sirklepathings]

Dzień 1-2, vol.2

Meksyk - Kamerun 1:0, grupa A To spotkanie oglądałem, a właściwie tylko zerkałam na fragmenty będąc w pracy, ale pomimo tego nie dało się nie zauważyć kolejnych kontrowersji. Oby ten fatalny start arbitrów nie stał się jakąś fatalną normą. Skupcie się, do cholery! Świat patrzy! Całe szczęście, krzywdzone mehiko w końcu dopięło swego, inkasując na dobry początek 3 punkty po skromnym 1-0.

[sirklepathings]

Dzień 1-2

Zgodnie z obietnicą, bez zbędnego pieprzenia jak w studiu plaża (poziom realizacji naszej mającej misję telewizji publicznej w skali od 1 do 10 to gdzieś tak: minus 2), spieszę z komentarzem do pierwszych kopnięć na mundialu. Brazylia - Chorwacja 3:1, grupa A Bardzo mi przykro, że już w meczu inauguracyjnym doszło do takich czarów. Pan przebrany za sędziego ślicznie wyciągnął z kapelusza karnego dla gospodarzy, a i reszta gwizdania to wachlarz ciekawych szarad. Dołączam się do ogólnej opinii chorwackich mediów, korzystny wynik został wypaczony. Tym bardziej, że w okolicach 80 minuty to reprezentanci Bałkanów bardziej kwapili się do ataków na bramkę rywala, wypadając na tle faworyzowanych Canarinhios zdecydowanie korzystniej. O formie podopiecznych Scolariego na razie nie ma co pisać. Okej, wygrali, Neymar jako lider reprezentacji zadanie wykonał, jednak niesmak pozostał.

[sirklepathings]

world cup 2014

Dzisiaj zaczynają się wielkie rzeczy w Brazylii, Z tej okazji będę miał zaszczyt, prosto ze studia w moim mieszkaniu gdzie wisi telewizor, relacjonować dla Was, drogie rzesze czytelników z najróżniejszych zakątków świata, a właściwie komentować krótkimi tekstami obejrzane właśnie spotkanie. Jeśli się uda i nie zasnę to startujemy po inauguracyjnym Brazylia - Chorwacja. I tutaj liczę na jakąś niespodziankę od Modrica i spółki w postaci kto wie?, może remisu? Niebawem będziemy mądrzejsi. 

Tak jeszcze przed pierwszym gwizdkiem, żeby później ewentualnie nie zostać posądzonym o kibicowanie tym "którym dobrze idzie", to stoję za Belgią. Come On you Hazard i resztą czerwonych diabląt!!!  

Motto wymyślone przed sekundą: "plac zweryfikuje wszystko".

[sirklepathings]

"to nie jest tak,że ja mam jakieś fristajl skillsy czy baggy jeansy jestem po prostu rap sukinsyn" - i wszystko jasne.

Gdzie jest Eis dzieciaku? Gdzie jest Eis? Wczoraj, losowo odświeżyłem sobie starą taśmę, z ery gdy wymiernikiem rzeczy fajnych był polski hip-hop,  z czasów totalnego szczylostwa. Mimo wszystko, Eis to rap sukinsyn.

[sirklepathings]

Można ukłuć tezę,że wspólna taśma Q-TIpa i Busta Rhymesa to próba zarobienia dodatkowych dolarów na dziedzictwie obu Panów jeśli pominąłbym fakt ogólnej dostępności "The Abstract and the Dragon"(np. tu do darmowego odsłuchu http://www.theabstractandthedragon.com/).

Jasne, na mikstejpie są numery powszechnie znane i wielkie, ale także premierowe kompozycje jak singlowe "Thank You". Mimo wszystko, całość jest niezłym odświeżeniem wspólnej pracy The Abstract`a i The Dragon`a, fajną okazją dla oldskulowych rapgłów na przypomnienie sobie czym oddychał Nowy Jork za czasów Trajbów, a i wyznawcy ASAP`a dowiedzą się komu mógłby sznurować buty ich mistrz ( z całym szacunkiem dla Rocky`ego). 

poniżej, wymowna, nawiązująca do "The Low End Theory", okładka. 

[sirklepathings]

zawsze na odtwarzaczu vol. 23462348502

Pierwszą część "Zawsze na odtwarzaczu" kończył jazz, a więc drugą dziesiątkę sztosu rozpocznę z innej beczki, funkiem po polsku..

11. Daniel Drumz X Smarki X Kleeer - Tonight, Electric Relaxation vol.1

Biorąc pod uwagę podejście Jury do nagrywek, lwia część tortu tutaj należy się Danielowi. Niewątpliwie "Tonight" Kleeer, buja jak łajba na wzburzonym morzu, ale pomysł Daniela na "zblendowanie" go z wokalizą nieaktywnego już króla podziemia daje w efekcie track wagi ciężkiej. Osobiście uważam,że Smark oddał w tych 4 minutach esencję polskiego podwórka, trafiając każdą linijką w sedno: i tu powinienem zacytować 95% numeru. Tak na marginesie, pierwsza cześć kultowej serii "Electric Relexation" Drumz`a, z której pochodzi tenże joint ,to ponad godzina pięknej roboty, tym samym skorzystamy słuchając taśmy od A do Z. "Teraz każdy ma playera i to ciągnie z sieci/ jest nadmiar muzyki, jest nadmiar śmieci"; "Znasz to uczucie, pierwszy raz na majku/ czujesz się jak tafjun, a rapujesz jak fajfus" - znamy to! I te "fristajle do butelek jakbyś majka trzymał".

12. Roy Ayers - Everybody Loves The Sunshine

Mam totalnie wywalone na to,że jest to jeden z bardziej rozpoznawalnych sound`ów Roya, skoro płynie z niego rzeka czystego piękna. I totalnie wywalone,że każdy troglodyta kocha słońce bijące z tego numeru. Puść to swojej słuchającej radio zet, cioci, a najprawdopodobniej zacznie tupać nóżką. Podążając za zaufanym źródłem, mamy tu przypuszczalnie do czynienia z najczęściej samplowanym  utworem pod każdą szerokością geograficzną, a już na pewno największą kopalnią sampli dla rap gry - i niech to będzie rekomendacją od wujka Klepy.

13. Crooklyn Dodgers 95 - Return of the Crooklyn Dodgers

O Premo i jego klasycznych kompozycjach, będących esencją rapu lat 90. i początku XX wieku napisano już absolutnie wszystko. Nowadays, bywa wtórny, ale w tamtym okresie przechodził grę co drugim bitem. Gdy produkował "Return of the Crooklyn Dodgers", soundtrack do "Clockers" Spike`a Lee, świetne, będące po dziś dzień niedoścignionym wzorem nagrania, były codziennością. Ale w mojej opinii to kruklin jest najbardziej reprezentatywny numerem dla "złotej ery". A to co zrobił Chubb Rock, awruk, Mount Everest,chapeau bas.

[sirklepathings]

wczoraj lecąc z krk do bielska, moja Lepsza Połówka zagrała "Heavi Metal", tym samym przypominając mi jakże wspaniałe i odkrywcze były (nadal są) nagrania typu "Kawa i Papierosy". Zapewne Tyler katował wspólny krążek Waglewskich, nim wydał "Yonkers". Dziś nowofalowe dzieciaki z każdej części Stanów chciałyby nawijać pod produkcję Emade z dwa tysiące ósmego. "techno prosto z Niemiec"/

[sirklepathings]

Co prawda jeszcze nie jestem osłuchany z nowym mikstejpem brooklyńskich Flatbush - BetterOffDEAD,ale tak na gorąco muszę przyznać,że D.R.U.G.S. było bardziej przebojowe. Jak rzeczywiście mają się do siebie te dwa wydawnictwa, to będę się z Wami kontaktował.

[sirklepathings]

shalom czarnuszki,

jeśli kojarzycie zerosiedem to zapewne znacie moje flow, a jeśli nie to nie. Na platformie tumblr, która ujęła mnie swoją estetyką, będą bazgrał totalnie nieoficjalnie, zupełnie na brudno i bez żadnych zobowiązań. Jak w podtytule - o piłce (mundial!), czasami o niebezpieczeństwach rap gry, a przede wszystkim o polityce zagranicznej Gwinei Równikowej. 

Zaczynając z wysokiego c, ekskluzywny klip z najbardziej dopracowanej, najdojrzalszej, bez cienia wątpliwości, najlepszej płyty Larry Fishermana - watching movies with the sound off. Wybór kawałka nie miał absolutnie żadnego znaczenia, gdyż pierwszy lepszy z krążka zrobiłby tu swoje.