Her şey yalnızlıktan

[benihepsevsen-deactivated202106]

manuş baba*

[huzursuzhayaller]

[siyahveda]

Güzel bir rüyaydın. Kendimi özel bir yere koyduğum, sevildiğimi hissettiğim bir rüya.. Bugün uyandım. Evet güzel bir rüyaydın ve kabul ediyorum; inandım.

(via siyahveda)

[siyahveda]

Eski bir baharsın. Son bahar...

[siyahveda]

Pişman mısın? Unuttun mu? Nasıl unutsun insan parçaladığı kalpleri. Yinede en büyük aşklar onun olsun. Bu akşam O'nu son kez görmeye gideceğim. Bana şans dile. Birde sürprizim var. Beni unutmasın diye. Oysa O yine unutacak öncekiler gibi. Ben Hoşçakal diyeceğim. O yine kal diyerek kalbimi parçalayacak. "Hoşçakal. Saçlarına taç olmak için papatyaları yarıştıran kadın. Hoşçakal." Beni aklından ve anılarından çıkarma. Aklına her geldiğimde günlüğüne iki satır yaz. Yaz ki unutmadığını bileyim.

Bazen bazı hikayeler mutlu bitmez. Hikaye mutlu olsa bir anlamı olur muydu bilmiyorum. Fakat sen de çok isterdin hoşçakal dememeyi. Dedik işte, diyoruz birilerine. Elimizde olmayarak. Üzücü...

[samilarslan]

[siyahveda]

Sana dair hislerim silinecek demiştim. Silindi...

Yokluğunun umrumda olmayan günü.

[kalemimdekagitkesikleri-deactiv]

[birsabah-deactivated20250420]

[siyahveda]

Evrene sığmayacak bir özlemin içindeyim.

[laradel]

Zamanla anlayacaksın, sana sonsuza kadar huzur verecek ve hayatın boyunca seninle kalmasına ihtiyaçın olduğu kişiyi, geçmişinde kendi ellerinle yok ettiğini.

[sustuklarin-buyur-icinde]

[monnabrisa]

[siyahveda]

Düşünmek istemiyorum. Düşünmek istemiyorum. Düşünmek istemiyorum. Sadece uyumak istiyorum.

Yokluğunun 27. günü

[stronghumanblr]

“özlemler son bulmuş, hüzünlü tebessümler çiçek açmış.”

[siyahveda]

Sen'siz

Sana aldığım hırka duruyor hala dolapta hediye paketi ile birlikte. Ona bakınca, masum hayallerimin nasıl yerle bir olduğunu görüyorum. Ne diyeyim ki? İçim acıyor işte. Üzerinde görmek istemiştim. Kokun sinsin istemiştim. Minnet duyan gözlerini görmek istemiştim. OLMADI. Gece geç saatte gelsen bile, yanımda olmanı o kadar çok özledim ki. Sesinin tınısı siliniyor kafamda. Halbuki bana şarkılar söylerdin sen. Şimdi şarkılar sustu.İçimde derin bir sessizlik var sana dair. Güzel her şeyin mahvolması ne kadar acıymış, bunu öğrendim aslında. Kahve içmiştik bir gün, kırk yıl hatrımız var demiştin. DEĞİLMİŞ. Bak günler geçti. Sıcağı da soğuğu da gördüm sensiz. Bunları hiçbir zaman görmeyeceksin biliyorum. Hiç okumayacağın şeyleri buraya yazdığımın da farkındayım. Olsun. Hem içimdeki isyan, artık kabullenişe döndü. Gittiğini ve artık olmayacağını kabullendim. Kabullendim... Kabullendim...

Yokluğunun 24.günü

[siyahveda]

Mutlusun sen, ben yokken. Ben senin hiçbir şeyin.

Emre Aydın