Smaointe Beag Creatlach

Smaointe beaga atá agam. Tá a lán smaointe agam, agus chuid is mó den am, tá siad neamhthabhachtach, ach caithfidh mé iad a fháil amach sular phléascann mé.

[smaointebeagacreatlach]

Athrú (08/08/24)

Óige, an scoil, an rud uilig - rud i bhfad níos mór é nó a bhí sé nuair a bhí sé liomsa mar is ceart. Maram, lógtha, go gcaithfidh tú bheith cúpla céim ar ais ó achan rud chun an pictiúr níos mó a aithneach. Is smaoineamh aisteach é, go bhfuil na laethanta uilig sin gan críoch réidh agus déanta go deo. Agus tharla sé uilig i bpreab na súile - cé go bhfuil a fhios agam níor mhothaigh sé mar sin nuair a bhí mé ag beo fríd iad.

Thug na buailte maoithneachas go tobann - téann an dímheas ginearálta go dtí croí cráite leis an ghrá bheag a bhí agam don áit. Ach tá sé sin uilig thart anois.

Tá mé ag déanamh iarracht anois, in achan dóigh. Tá mé ag obair leis, in áit in éadan mo ghruaig agus tá mé ag déanamh iarracht le bheith níos cineálta. B'fhéidir ní athróidh sé seo rud ar bith ach thig le sásamh a bheith orm le hiarracht in áit lagsprid.

Anois, tá mé ag súil ar aghaidh agus deirim liom féin níl mé gabhail a amharc ar ais choíche. Tá an chaibidil sin scríofa, agus tá laethanta úr ag fanacht domh. Bheith ciúnas agus gáire agus deora agus fuath ach is liomsa a bheith sé, agus bheith sé fíor.

[smaointebeagacreatlach]

Cuimhneacháin (28/04/24)

Tá 2 bhliain iomlán caite agus níl rud ar bith agus tá achan rud athraithe. D’athdhearbhaigh an t-aifreann comórtha - gnó brónach a raibh dhá líne speisialta ag gabháil leis chun an difir a dhéanamh idir é agus ceann rialta - m'amhras reiligiúnach. An uair seo ní dhearna mé iarracht fiú i ndáiríre labhairt le Dia i mo cheann le linn an ghiota ciúine sin tar éis an gChomaoineach a fháil.

Suí muid, peacadh, naomh agus laoch, in san tríú suíocháin deireanach, ar gcúl an chuid eile den teaghlach. Bhí b’fhéidir deichear eile ansin. Bhí sé ar siúil ar feadh 23 bomaite. Bhí cinéal cheo ag seoltóireacht i mo cheann. Corr uair, ligfidh an leanbh scread sásta aisti agus chuir sin aoibh ghrinn air m'aghaidh. Ach taobh amuigh de sin, sagairt sotalach agus cloigín dubhach, tá ciúnas sa séipéal.

Sílim, i gceann 20 bliain go mbeidh eaglaisí ag dúnadh achan áit mar ní théann aon duine níos mó ach amháin le haghaidh comaoineach agus baisteadh agus póstaí agus tórraimh. Níl go leor cultúr agam le fios a bheith agam faoi caidé a dtarlaíonn nuair a gheobhainn aindiachaí bás, ach tá mé cinnte go mbeidh an tsochaí ábalta déileáil leis.

Tá cuma mhaith ar an uaigh, fiú go raibh an aimsir go dóite fuar agus bhí teannas ait ag fás idir achan duine. Ach tá mise fós ábalta bheith ag magadh chomh maith le duine ar bith. Thug mé buail beag héadroime ar an dá thaobh fa choinne an bheirt agaibh nuair a bhí muid ag fhágáil - oíche mhaith, chodladh chomh samh.

Is ea an teach tar éis atá níos deacair - chan an teach baile, ní théim ansin níos mó. Ar dtús, tá na leanaí le mé a sheachaint, agus bia le tacht siar ar. Ach ansin bhí ciúnas millteanach idir muid uilig agus guí mé don chéad uair an lá sin go thiocfadh liom é uilig a fhágáil.

Tá muid caillte i do dhiaidh.

[smaointebeagacreatlach]

Ólta (30/03/24)

Bhí mé ag suí in aice leis an tine, bhí mé in ann an teas a mhothú air mo phluca. Bhí gloine phlaisteach i mo lámh agus bhí an teas ag déanamh baile dó féin faoi m'easnacha le achan slog. Bhí ceol ar siúil, rud éigin mall le rifeanna glioscarnach. 

Is maith liom seo. 

Tá sé níos fusa caidreamh a dhéanamh nuair atá achan duine sásta leo féin agus ag mothú cineál amaideach. Ach chan sin an cineál oíche a bhí ann - ní raibh ach cúpla duine ann, daoine a raibh aithne mhaith agam orthu uilig cibé. 

Bhí comhrá mór againn faoi achan rud - an cheoil, an saol, caidé a chuaigh citeach dúinn nuair a bhí muid óg. 

Ní maith liom an dóigh a thiteann focail as mo bhéal nuair atá mé mar seo. Bhí an  t-ádh orm gur na daoine a bhí ansin a bhí ann, mar bhí siadsin ábalta achan rud a tomhais cibé, sílim. Ach thiocfadh le sin beidh dainséarach. Caithfidh mé bheith cúramach sa todhchaí. 

Thit mé i mo luí thart faoi dó ar maidin, agus mhúscail mé suas ag a cúig ar an urlár crua le pian i mo chromán agus an domhain ag tiontaigh thart ‘s thart, ach sin an praghas fa choinne oíche dheas. 

An mhaidin dár gcionn, nuair a d’éirigh mé don dara huair, bhí scannán uafais ar siúil. Ní maith liom iad sin, ach bhí sé furasta le bheith ag magadh faoi nuair a bhí mé clúdaithe le pluideanna agus gáire thart orm. 

Is maith liom óicheanna mar sin. Tchíom cén fáth a ndéanann na halcóiligh é. Ach chan fadhb é sin go dtí go bhfuil tú i do thríochaidí, mar sin de tá cúpla bhliain mhaith fágtha agam.

[smaointebeagacreatlach]

Cruthaigh (18/02/24)

Faoi thamall anois tá crónán ag bualadh in éadan mo cheann, ag tiontú thart ‘s thart arís i mo mheabhair. B’fhéidir gur an dáta bás de mo fíor-óige (atá ag éirigh níos clósailte agus clósailte, achan lá) a spreagann an mhothúcháin seo. An bhfuil focail faoi choinne é seo, i mBéarla nó as Gaeilge? An dóigh a gheobheann mo chuid anáil greamaithe i mo scadaman nuair a shílim faoi na rudaí uilig a bhí mé ag iarraidh fáil déanta roimh an Nollag?

Ba mhaith liom rudaí a dhéanamh - ceoil, ealaín, rud ar bith, rud ar bith chun giota beag difir a dhéanamh. Tá a fhios iomlán agam gur smaoineamh iontach naircisíoch é sin - caithfidh rud éigin speisialta a bheith fuit faoi choinne difir a dhéanamh. Níl rud ar bith speisialta fúimse. 

Fiú má dhéanaim iarracht an phian seo a suaimhnigh, níl scileanna ar bith agam é a bhaint amach. Níl mé in ann uirlis úsáideach a seinm - go maith, cibé. Thiocfadh liom ceol ach níl mé iontach maith ag sin, sílim. Is fada an lá ó lig mé do dhuine mé a chloisteáil. 

Níl mé maith ag ealaín ach oiread, cé go bhfuil mé ag iarraidh staidir a dhéanamh ar ábhair atá i ngrá leis an tarraingt. Níl mé ábalta dath a chuir ar mo chuid obair, níl mé ábalta rudaí galánta a chruthú. Tá mo chuid líoníochtaí gan lúth gan láthair, fuar, marbh

Níl mé rud ar bith cosúil leis na údáir a scríobh na leabhair a suíonn ar mo sheilf agus nach bhfuil ard ar bith agam orthu, níos mó. Níl mé in ann daoine a bogadh go dtí deora, nó aoibh greann a tarraingt go dtí a béil. Tá a fhios agam sin anois. 

Agus chan mian míchoitianta é seo. Tá miliúin páistí eile ar fud an domhain amuigh ansin, ag luí le súile gile agus brionglóidí móra acu. Agus is cinnte go bhfuil na tréithe agus an treallús ag cuid acu - sin na daoine a dhéanfaidh difir, a gheobhaidh an clú agus an cháil agus an meas. Is créatúr ainnis mise i gcompairid - ró-tanaí, súile marbh agus beola scoilte. Súim leis na smaointe uilig seo ag ualaigh orm, ach ní éirím ón tolg nó ón leaba nó ón urlár chun rud ar bith a toiseacht chun iad a chuir i bhfeidhm. 

Ach caidé atá diomailt míbhuíoch eile scaipfeadh ar an domhain?

[smaointebeagacreatlach]

Dóchas (11/02/24)

Ní thuigim, corr uair, cé chomh mhór is atá an domhain nuar atá mé istigh ann, agus mé ag beo mo saol. Tá a fhios agam ar mo cheantar beag féin - na binne, an fharraige, na bóithre agus na pollanna na luí istigh iontu. Agus tá sé furasta tú féin a cailleadh in san gnáth-lá. Dearmad a dhéanamh nach creatlach beag neamhthábhachtach thú in san scéal iomlán. Gheobhaidh mé bás cosúil leis na mílte roimh mé, cuirfear siad mé in uaigh fuar a fásfadh bláthanna os comhar ma tá an t-ádh orm.

Agus is iad smaointe cosúil le sin a cuireann drochspion orm, a déannan sé deacair eirigh ar maidineacha fuara agus m’éide a tharraing orm. Go hairithe san gheimhridh, leis a chuid solais ildaite agus an spraoi atá in ainm an t-séasur. Agus ní mhóthaím rud ar bith, rud ar bith in aon chor, tá sé chomh uaigneach agus cuireann mé isteach ar achan duine thart orm. 

Ach fosta, tá laethanta sa tsamhraidh nuair a bíonn an ghrian ag taitneamh síos ar an talamh (“ag scoilteadh na gcloch”, mar a dhúirt mo mhúinteoir i Rang i Cúig). Tá cuma glé-gheal ar an domhain - tá an glas den féar i measc na purtanna níos gear, an uisce san fharraige níós spleodrach. Iad sin na laethanta a mairfeann son. 

Níl sé furasta - seo Éire, seo Dún na nGall. Ní minic a bíonn an chinéal lá atá ábalta do chroí a ardú. Ach, tagann siad. Sin an rud a deirim liom féin, cibé.