Sonuncu Qarğa (Zaur Alizadeh)

Digər Qarğalara kəlamlar..

[sonuncuqarga]

Onlarla ilgi, seni merak edenler, tanıma çabaları ve s. anlıyorum sizi fakat içimde yaşadığım şeyler bitmedi. Biteceğini de zannetmiyorum. Öyle bir şey ki anlayacağınızı zannetmiyorum. Zannettiğinizden de felaket bir şey bu. Öyle bir fırtına ki bu gün geçtikçe büyüyor ve tüm ruhumu sarıp enerjimi ona gönderiyor.

[sonuncuqarga]

Herkes kendi yolunda. Hızlı yaşadığımız bu zamanın içinde kaybolur hatıralar, isimler, tarihler, anılar. Belki bir gün anlar insan ne var ne yok aslında bize kalan. Belli yaşdan sonra geride kalan bir kaç kişi zihninin odasında dolanıp duruyor.

[sonuncuqarga]

Yorgun derviş artık bir daha uğramama kararı ile uzaklaşıyor o şehirden, evden, insanlardan, uyuşturucudan. Bu son şansı idi. Bu son adımı oldu. Yeniden doğmaya gidiyor aslında. Burası onu çok değiştiriyor, olmayan biri haline getiriyor. Aslında anlatmıyor içindeki bir çok şeyi. İnsanlar kendi yanlışlarını görmeden onun yanlışlarıyla yargılıyor ve toplumdan uzaklaştırmaya çalışıyorlar. Yaşanmış olan bazı şeylerden dolayı üzgün sadece. Ve bir o kadar da yorgun. 

Gülün hep. Yüzünüzden gülüş eksik olmasın ki mutlu olayım ben de.

Çok bir şey yazamıyorum artık. Tükendi kelimeler.

[sonuncuqarga]

sessizliğin ritmi.

O seni affettiğini dile getirir. Gülümser, içten zannedersin. Söz verir, kalpten zannedersin. Sevgi kutusunun içinde aslında bir mezarlık var. Orada cehennem ateşi var. Orada seni ebediyen dikenler bekliyor. Bazen dikenler arasında kurumuş bir çiçekle karşılaşırsın, umutlanırsın o çiçeğe can verip yeniden hayata getirmeye çalışırsın fakat üzerine aniden nefret yağmurları yağar beklenmedik anda... Mezarın üzerinde sevgi sözcükleri yazılıdır. Heveslenirsin, doğru yolda olduğunu sanırsın ama bilmezsin ki, aslında orası hayallerini, hedeflerini cehennem çukuruna atacağın bir yerdir. Aslında çoktan ölmüşsündür ona ilk adımını atarken. Bilemiyorsun... Hayat da zaten böyle değil mi dost, ona kendi doğrularını yükleyen insanların senin hakikatlerini ört bastır ederek seni ve çevresindeki insanlara inandırır. Hayatı maniple eden, sana güzellikler sunup hayal kırıklıkları ile elinden alan insanlar suçu sizde ararlar. O mezar artık çok karanlık ‘içten’ gülümsemenizin önemi yok. Güzellikler sunmayın ‘sevdiğiniz’  insana eğer sonunu siz belirliyorsanız. Sizler sayılı hayal kırıkları yaşayıp onları bu kırıklardan dolayı cezalandırmayın. Ceza mümkündür inkar edilemez fakat sınırlı olması gerek. Sizler bizden uzak durup yaptığınız her şeyin arkasında geçmişimizle kendinize hak kazandırıyorsanız geçmişin unutulduğunu ve affettiğinizi, sevdiğinizi dile getirmeyin. Herkes cezasını ve dersini almıştır. Daha fazlası ise sizin canınızı yakar ve sizi öyle bir değişir, darbeler atar ki o zaman parmağınızı ısırıp bizleri hatırlarsınız. Kendinize, emeklerinize, ağzınızdan çıkan ‘güzel’ sözcüklerin arkasında durun-değer verin onlara. Çok basittir hayat matematiği : kaldıramayacağınız taşın altına elinizi sokmayın. Yapmayın ki o taş elinizden düştüğünde yanınızdaki insana da zarar vermesin. Zarar vermeyin kendinize. Keşfedin durmadan. Hırsınızla keşfedin. O hırsı başkalarını keşfederek gözden düşmeyin derim. Kendinizi derinden keşfedin. Sizler için hayatı karar değiştiren, bu hırsla yola koyulan insanları el üstünde tutun. Nefretinizi el üstünde değil, o insanları el üstünde tutun eğer birşeyleri unutmuşsanız. Nefret sadece ayaklar altında olur ve üstüne bastıkça mahvolur, toza döner. Kalbinizde besleme onu ey insanoğlu. Yeter bu kadar.

[sonuncuqarga]

sus.

İlahi nedir bu savaş? Kiminle ne için savaşıyoruz? Kendimizle olan savaşımız ne zaman sona erecek Tanrım? Son ver bu Dünyanın gidişatına, meteorlar yağdır silinsin yer yüzünden tüm yalanlar, tüm ‘sevgi’ler, paranoyalar ve bunlara neden olan insanlar. Bitir bizi tamamen kalmasın eser bizden. Yeni bir eser yaz, çiz en baştan. Yaşlanmasın insanlar en genç yaşlarında. Bıkmasın, usanmasın kimse kimseden, lütfen. Yaralar olmasın Tanrım akmasın kan seller gibi. Kimsesiz bırakma kimseyi. Tek uyuşturucumuz sevdiklerimiz olsun. Kopmayalım, koparmayalım o bağları.

Sihirli köprüler saldım. Yalansız, nefretsiz. Elinden tutup o masalda gezelim istedim. Hiç bir zaman yeniden sevmek için denemedim. Söylenilen her şeye rağmen içimdeki o kıvılcım sönmedi. Coştum bir deniz gibi belki patladım bir volkan gibi ama o gözleri gördüğümde dindi o an içimdeki dalgalar, söndü içimdeki o volkan. Bitiremedin işkenceyi, susturamadın o şeytanı. Acı çektin diye çektirdin sadece ve sadece yıktın, döktün.

Sus... Günahların saf sevgimden habersiz.

Sus... Soğuk bedenler sıcak sevgimiz bizsiz. Bu yalanlar intiharlarımız sessiz.

Sonda saklayıp, unutup her şeyi. git.

[sonuncuqarga]

tek yön

İçimdekileri buraya dökmeyeli uzun zaman oldu...

Yıllardır yeni yeni insanlar tanıdım, hayatlarına dokundum. Her birinin ayrı hikayesi, hayata farklı bakış açısı var. Bu seneler boyunca hep gözlemledim. Beni tanıyanlar iyi bilirler ki iyi bir gözlemciyimdir. Bazıları onları iyi tanımadıklarımı düşünürler. Hayır, sizden de iyi tanıyorum sizleri. Sözsüz ki, herkes gittiği yolda ayağı bir taşa takılır, dizleri üste çöker, üzerinde kargalar uçuşur, hata yaptığını ve bu kabahatten ötürü ölümü tattığının  farkına varır...

İnsanlar yapmak istedikleri şeylerin kısıtlandığının farkına varınca elindeki ‘değerli’ bildiği o şeyleri mahvetmeye konsantre olurlar. En korkuncu da arzularını, yapmak istedikleri şeyleri 'ben istersem yapardım.’ tarzı cümleler kurarak yüzlerindeki o gülümsemelere ihanet ederler. İnsanlar özgürlük sandıkları şeye kavuşunca ellerindeki değerli bulduklarını ateşe atarlar.Ateş yanar, yandıkça yanar, dumanlar semaya doğru yükselir, bulut oluşturur ve zaman geldiğinde gözden bir damla yaşla karışır o değersiz yağmur damlaları.

Asla ve asla kimse kendinde hata aramaz. Sen hatanı kabullenmene rağmen onlar vurdukca vururlar. Seni kendine değersiz kılarlar. Unutuldu söylenilen her bir şey bir sonraki bedbaht bir gün için birikimdir. Özgürlük sana iyi geliyor ise içindeki nefreti büyütmemeli. Aksine onu günden güne eritmelidir. Sevgi sana iyi geliyor ise ve cidden kalpten seviyor isen içindeki nefret günden güne erimelidir. Yanlış biliyorsunuz- sevgi nefret ile beslenmez. Sevgi kin ile büyümez. Sevgi tek bir gülümseme ile cennet bahçesine dönecek kadar naif ve saftır. Sevgi hayal kurdurup da ona zelzele yaşatmamalı, mahvetmemeli insanın defalarca geleceğe dönük kurduğu hedeflerini, güzelliklerini. Bunu anca nefret yapa bilir. Tabi burada tek suçlu başkasıdır. Asla ve asla kimse kendi ile karşılaşmak istemez. Kimse seni bağışlamaz, sadece onlara yaşattığın kötü olayların kısasını alırlar. Bu hangi zaman diliminde yaşanıyor bilemezsin, önemi yok. Çünkü içte patlamayı bekleyen bir nefret magması vardır...

Tükeniyor sevgiler karışıyor nefrete. Elini uzatma her gülümseyen varlıklara dost. İnanma sana inanmayanlara. Sadece son kere iyice bak bir daha görmeyeceğin portreye, bu dört duvara, turunculara. Bedenimde yetmiyor serotonin, insan sevgisinin üstünü örtmüş yorgun karganın pişmanlıkları.

İyi hatırlayacağım herkesi çünkü içimdeki cennet bahçesinin topraklarında nefret ağacını yetiştirmedim, orada hep çiçekler oldu sevgi yağmurlarıyla beslendiler. 

ve karga ebediyete kanat çırpar. 

[sonuncuqarga]

Morg

Burası morg.. ceset kokuyor.. kadına dokunan, gözyaşlarına dokunan, eller donmuş..burda bir şair uyuyor, tüm şiirlerinde barışı, adaleti, elleri, kolları kapalı mutluluk kazanmaya çalışan ressamın aciz firçalarını terkedilmiş mısralarında vurgulayan , umutlarını mezar taşına nefretle yazan bir şair uyuyor… odada şeytanın ayak izleri, bir kadının 20 numaradaki adamın yeniden hayata dönmesi için ettiği duaları dolaşıyor… bir nefret, bir özgüven seziyorum şeytanın kırışık suratında.. Kalpler donmuş, artık atmıyorlar ego savaşı için, atmıyorlar ihanet dolu bedenlere dokunmak için, unutmak için.. Kalpler donmuş, durmuş sırf cennete varmak için.. Onların gözleri kapalı.

58 numaradaki ceset intihar nedeniyle hayattan uzaklaşmış..

[sonuncuqarga]

Uçurum ve ben.. sıcak ve sarhoş bedenler.. dokunduğum hayatlar.. ruhlarını birilerine ödünç veren insanlar.. felsefe yapan filozofların sürgüne gönderilmiş hayatları. Filozof aç gözlerini oku, hisset her satırımdaki sevgiyi, nefreti. Anlamaya çalış, içten yasa acı hakikati . Tek hakikat ölüm bile olsa yaşa yazdığım o cehennemin her satırını .. dumanlı dünyamın havasını içine çek . Daha Derindennnn. Miss, nefret kokuyor.. Ötenazi uygularken beyinlere, içimdeki şeytanın altın kafesindeki özgürlüğe kavuşmak istediği karganın nefret dolu bakışları hayal dünyanızı karalarken, okuduğunuz o şairin mısralarında geçmişinizi bulduğunuzda, cehennemin dibine kadar inip ellerinizi açıp tanrıdan aff dilediğinizde , derviş harabesinde ölmüş ruhlarınızı çarmıha vuracaktır . Meleğin sırtında şeytanın tırnak izleri, gökyüzünde birikmiş duaların acizligi, titreyen, soğuk ellerin sıcak gözyaşlarına dokunuşu , umut okyanusuna oltayı atıp bekleyen çaresiz kadın’ın sıcak nefesi kör ressamın firçasına güç veriyor.. Fahişenin göz yaşları, tanrının oğlu, dervişin kargalari, pek samimi bulunmayan yakinlar, farklı cennetler ve bir kaç kullanılmış hayatlar…..

[sonuncuqarga]

Savaşmağ, mübarizə etmək.. Həyatımız boyunca bir şeyləri əldə etmək üçün, zirvələrə nail olmağ üçün savaşırığ. Mübarizəmiz qanlı savaşlar kimi itkili və dözülməz olur bəzən. Və bəzən uğruna savaşdığın o şeyi itirərkən keçirdiyin hisslər... Hansı hisslər? O ki, savaşıb o şeyi əldə edənə qədər xərclədiğin zamana, vaxta peşmançılığ hissi.. Tamam bu sizə bir dahaki etapda biraz daha diqqətli olmağınızı təmin edir. Hər dəfə bunları yaşadığca bərkiyirsən. “Yox! Gələn dəfə daha diqqətli olacam!” deyərək yeni səhifə açırsan. Ən başdan ilk sətirlərdən qaralama etmədən yazmağa başlayırsan. Çox diqqətli yazırsan həyat əsərini. Daha rəngli səhifələrə imzanı atırsan. YOX! Qətiyyən arxana dönüb keçmişdə yaşadığlarını təkrar təkrar düşünmə, keçmişi gələcəyinə yoluxdurma! Zatən onlardan dərs çıxarmısan.. Təcrübən səni çox doğru yolu çəkmənə köməkçi olacağ. Gələcəyinə bax. Hərşeyin çox daha yaxşı olacağına inanarağ, ürəkdən inanarağ aç qanadlarını. Sən artığ azadsan. Sən artığ sənsən ! Sən nə istədiyini bilirsən. Doğruları, səhvləri artığ seçməyi bacarırsan. Xoşbəxtliyin nirvanasına dırmaşmağ üçün qırığ dırnağların bir gün sağalacağ və sən o xoşbəxtlik zirvəsində əlində kofe ilə, üzündə balaca gülümsəmə ilə geridə buraxdığın səhvləri və doğruları seyr eliyəcəysən. 

[sonuncuqarga]

Qələmimi əlimə alarkən əllərimin titrədiyini hiss edirəm. Yenidən yazmağa başlamağ, öz dünyamı sözlərimdə əks etdirmək, dərindən yaşamağ çox dərinlərdə.. Ruhumu təslim etdiyim səssiz okeanın bağırtısı ürəyini titrətməsin. Xəyallarında yaşadığın o cənnətə dəvət et məni izin ver birlikdə yaşayağ, qoy bulağların səsi uzağdaki dərvişin yorğunluğuna çarə olsun.. Çəkdiyimiz mənzərə, rəngarəng səma can versin kiçik xəyallarımıza. 

[sonuncuqarga]

İçimdeki siz...

Beynim o kadar çok yorgunki anlatamam sana. Gidenler, oturup bekleyenler,sosyal ağlarda saçmalıklar,bir yumrukta birleşmeye çalışan halka olan nefretimi everestten bağırmak istiyorum. Onun, bunun için fedakarlıklara göz gezdiriyorum arada bir. Lan tamam yaptık minnet etmiyorum fakat kendimizi ikinci plana atmamız işte bu koyuyor adama. Artık acı çekmek ve buna benzeri mazoşistliklere ne can kaldı ne de duygularım. Anca küfürler, bağırmalar, çağırmalar. Kimin kalbi kırılır kırılmaz sikimde değil zerre kadar inan samimiyetime. Ego falan da değil bu . Bu nedir biliyor musun? Bu, güçlenmektir! Bu soğukkanlı bir insanın yeniden doğmasıdır. Hani sonbaharda hava  ne kadar soğuk olsa da güneş doğduğunda ısıtır ya canını ha bak onun gibi bişey işte. Nasıl beceriyorlar insanları hayatlarından bu kadar kolay silmeyi? Çok basit, duygusuz olmayı öyrendiler bir zamanlar. Bu da onun verdiyi meyveler işte. Afiyet olsun beynini, kalbini sevdiklerim. Vuruyorlar, kırıyorlar kimseye de acımıyorlar çünkü bu günün yarını da var, çünkü zaman gelecek kimse de onlara acımayacak. Budur ideoloji. Budur bakire beyinlere enjekte etmeye çalıştığımız. Beynine girmiyorsa yağlayıp öyle sokayım..   Sözlerim acıtmasın güzel insan. Aslında, gerçekten de gerçeğin ucunda duran hakikate yeteri kadar hakimsin. Neyin nasıl işlediğini de iyi biliyorsun. İnsanların niyetlerini anlamak için yıllarını sarfetmene gerek yok. Bir içki masası ya da rahat bir yatakta gerçeklerin yansımasına imzanı ata bilirsin. Bir insanı tanımak için de beraber yola çıkmana gerek yok. Çok saçma çünkü bunlar artık işlemiyor. Yeni mantıklar yeni istekler keşfedeceksin güzel kardeşim. Bizler aslında iyi insanlarız sadece sizin o kadar çok ve bazıları da boktan istekleriniz mevcutki bizi hayatlarınızdan uzaklaştırmayı tercih ediyorsunuz. Bu özgür olma isteği değilki, analata bildim mi? Peki bu bağlamda egoist insan kimdir? Bu soruyla baş başa bırakayım sizi...

Bizler hatasız değiliz onca yapmamamız gereken şeyleri yaptık ama bunlar hepsi tamamen sizin kalbinizin kırıklarını hatırlatmamız içindi. 

Kaldırımda, yolu geçmek için kalabalığın kaybolmasını bekleyen yorgun dervişin nefretini sizlere armağan ediyorum. Sizi anca bu mutlu ede bilir. Hoşçakalın.

kalbim bir katilin ellerinde...

[sonuncuqarga]

ne oldu ki?

-Güven mi? Güven mi ilişkileri ayakta tutan? Saygı mı? Sevgi mi?

+Görünüşe göre söyleyeceğin çok şey var..

-Bir şeyleri anlatarak, yaşananları dile getirerek değiştireceğimi düşünmüyorum onca kalıplı insanları. Kendi tercihleri, kendi hayatları, kendi yalanları ve kendi gerçekleri. . 

[sonuncuqarga]

Belkide rüyadır, belki de çoktan uyanmam lazımdı.Belki de hiçbir şeyiz bu kainatta.

-Hayır! Rüya olamaz bu! Yalan olamaz hiç bir şey. Paranoyanla kandırıyorsun bizi.

+Gördüklerinin hangi biri ebedi? Yaşlandıkca karaladığın sayfalarından siliniyor her bir şey. Uzaklaştıkça insanlardan, terk ettikçe onları, gökyüzünde yalnızlığınla baş başa kaldığında anlıyorsun kısa mısralardaki çaresizliğini.

[sonuncuqarga]

nə baş verdi?

Gözlərindən anlayırdım əhval ruhuyyəni. Baxışların danışırdı susmuş mahnılar dərdlərini. Bir çox şeyə cavab tapmağa çalışdım. Bəli dəvam edir həyat, bəlli deyil nə zaman bitəcək, ya da başladımı ? Bitmədən ya da başlamadan bir neçə ürək sözüm var. Böyük insan olmaq deyildi hədəfim, ya da zirvələrdə hissetmək istəmədim heç bir zaman özümü. Ən kiçik şeylərdən xoşbəxt olmaya çalışdım. Bunlar yetmədi sanki. Və zaman o qədər qəribə irəliləyir ki,o qədər çox şey dəyişə bilir ki insanların həyatında. O qədər çox ümidlər qırılır ki, o qədər çox bərkiyirik ki, bir müddətdən sonra hər şey bəsti hala gəlir. 

İçində olduğumuz bu sistem, yaşamağa çalışdığımız bu həyat kimiləri üçün çox bəsit kimiləri üçün isə qaranlığ quyuda bir ədəd kibritlə isinməyə çalışmaq kimi bir şeydir.

[sonuncuqarga]

kimsən?

Nə önəmi var ki qulaq asmağının? Etdiyin əməllərin cavabları qəne etmir səni. Böhtanlar içində xoşbəxtliyin qapısını axtarmağın heç bir anlamı yoxdur. Xoşbəxtlik keçmişinin travmalarını silməyəcək.Və sən hər gecə bir çıxış yolu tapmaq üçün səbəbsizcə düşünəcəksən. Hər gecə ayrı mövzülar, ayrı məqsədlər, bəlkə də fərqli insanlarla atacağın yeni adımlarını düşünəcəksən. Sən düşünəcəksən...düşünəcəksən... Hisslərin öldü mü? Sən yaşayırsan mı? Dərindən nəfəs almağla ruhunu kontrol edə bilmərsən..Qaranlıq, dərin quyunun içində birinin ışıq tutmağını gözləmə. Orada səssizcə oturub bir səs gəlsin deyə gözləməməlisən. Gözləməməlisən kimsələri. 

Kimsələr kimi olmayacaqdıq.

[sonuncuqarga]

Ruhunuz Qidalansın..

[sonuncuqarga]