O zamanı anlamak öğrenmek isterse diye,
Farkındayım biraz daha anlıyorum anlamaya başlıyorum dedim ve gerçekten parçalar oturmaya başladı, hepsi travmamdan kaynaklıymış, yok diyordum ama varmış. Alışık olduğum korkularımdan kaynaklıymış beni anlamamam düşünememem , düşünmeden içimden gerelerek yaptıklarım uyarıcılarımmış korumaya alıyormuşum kendimi..
Griyi sevmem net olmayan şeyleri sevmem derdim, bi sebebi de buymuş.. yok oluştaymış aklım, kayboluşdaymış ruhum korkularım, bilmiyormuş değil de görüyormuş görmezden geliyormuşum..
Parçalar birleşti kendimi anlamaya başladım ve diğer sorunları da anlamaya başladım neden böyle yapıyorum diyordum bu yüzdenmiş, neden anlamıyorum, neden bilmeme rağmen anlamıyorum onu diyordum bu yüzdenmiş. Onu anlıyorum diyordum hayır onu biliyordum! Kafam karışık, bulanık, sisliydi bu yüzden bildiklerimi algılayamıyor, anlamıyordum.. artık anlıyorum onu da anlıyorum kendi aklımı toparlamaya başladım sisleri yok ettim sebebimi öğrendim, neden anlayamadığımı anladıktan sonra gerçekten anlamaya başladım ve düzeltmeye çalışıyorum kafamı parçaları ve sebeplerimi, sebeplerini, sebepleri anlamaya başladım şuan onları toparladım ve şimdiyi toparlıyorum...
Sebeplerim korkularımın yaşanması travmammış kendimi koruma cevherine almaya çalışmışım kafam o kadar karıştı ki kendimi okuyamıyordum anlayamıyordum, bunu bu iç güdüyü anlamadan düşünmeden yapıyordum bu karışıklıkta gerekliliğini düşünmüyordum çünkü kendi dağınıklığımdan onu düşünemiyordum halbuki o çok sadeydi onu biliyordum anlamam gerekirdi ama kendi dağınıklığım yüzünden onu, onun sebebini düşünemiyordum, kendi anlamsızlığımı onda bulmaya çalışıyordum halbuki bu kendi icimdeydi onun dağınıklıgından değil, onun da dağınıklığı vardı fakat sadeydi benim travmam onun dağınık fakat sade oluşunu anlamıyordu, düşüncelerim çok karışmıştı şuan o zamanki dağınıklığımı toparladım o zamanı çözdüm ve onu algılamama rağmen neden anlayamadığımı anladım, onda anlayamadığım şeyi dedim onun sadeliği o aslında direk sade bi şekilde diyordu fakat ben travmamdan dolayı tamamen ayrıntısıyla duymaya ihtiyaç duyuyordum, sadece bir "tamam" gibi gelmişti, hâlbuki o açıklamıştı aksi olsa derdim diye, ama benim travmam şuydu eskiden tamam denilenler daha sert bi şekilde karşıma çıkardı ve asla tamam olmazdı bende neyi anladığını duymaya ihtiyaç duyardım içine atılmayan bişey olduğundan emin olmam gerekirdi yoksa o durum haklı da olsam daha beter bi şekilde karşıma çıkardı, halbuki o böyle değil. Tamam olmasa tamam demez, aksi olsa söyler içinde biriktirmez, "ben kendi içimde çözüyorum" demişti bu beni çok korkuttu aynısı olacak diye fakat onun kastettiğini anlamamıştım, içine atıyor diye algılamıştım ve daha çok korumaya geçirmeye zorlamaya geçmiştim iç güdüsel olarak halbuki onun dediği eksiği fazlası olsa derim anladım varsa gerisi ilerisi içimde düşünür hallederim ve kapatırım, aksi bi yorumu olsa söylerdi bana ben bunu anlayamadım ve korktum demiştim korkunca yanlış şeyler yapmaktan çok korkuyorum diye.. başıma geldi...
Onu anlamamamı anladım sonra onu anladım ve aslında olayı anlamaya başladım ve kendi hatamin farkına vardım bir daha olmicak olmaması için elimden geleni yapacam sadece benim bu hassaslığımı bilmesine ve anlamasına ihtiyacım var ben dikkat edecem ediyorum bunu toparlıyorum sadece bi yardım eli lazım, destek, istek...
Anlıyorum ve düzeltiyorum ve eskiyi toparladım...