Weet ge, ze zeggen wel dat ge moet leven voor uw eigen geluk, dat ge lekker moet doen waar ge zelf zin in hebt. Maar wat als iedereen rondom u daar niet gelukkig mee is. Wat als iedereen rondom u, u een andere kant opduwt waar ze willen da ge naartoe gaat. Wat als ge elke dag met u neus op de feiten wordt gedrukt dat ge het beter moet doen, da ge alles anders moet doen, da ge verdomme niet hard genoeg uw best doet. Kunt ge dan wel leven voor uw eigen geluk? Ge kunt toch helemaal niet leven voor uzelf als niemand u echt accepteert hoe ge zijt. Als niemand u ziet als de persoon die ge diep vanbinnen zijt. Neen, niemand wil het volledige pakket en iedereen neemt maar een stukske van u waar ze wel blij mee zijn. En ge probeert verdomme zo hard om dan toch nog een poging te doen in da kotteke te passen waar iedereen u induwt. Maar wat als ge nu al zo ver zijt afgedwaald dat ge niet eens meer weet waar dat kotteke is? Wat nu als ge het gewoon niet kunt. Maar dat zien ze niet. Niemand ziet da gij het ook soms eens moeilijk hebt met leven. Als het er echt op aankomt staat er niemand klaar zoals gij klaarstaat voor iedereen. Godverdomme. En ze zeggen wel dat uw ouders, uw familie en uw vrienden u gaan accepteren hoe ge zijt. Dat die de personen zijn die blij zijn met de persoon die gij zijt en dat ze helemaal niet willen da ge veranderd. Maar dat is niet zo. Het zijn net die personen die willen da ge veranderd. Dat ge godverdomme eens de dochter wordt waarom zij u op de wereld hebben gezet. Maar werkt het dan echt wel zo? Want om eerlijk te zijn heb ik geen zin om dan nog een dag langer in een wereld als deze te blijven waar ge altijd moet voldoen aan alle eisen van de mensen rond u. Terwijl zij niet willen inzien da ge het godverdomme moeilijk hebt met iemand te zijn. Dat ge niet weet waar ge mee bezig zijt. Dat ge helemaal niet weet waar ge naartoe wilt. Dat ge het eigenlijk om heel eerlijk te zijn nooit echt hebt geweten waarom ge eigenlijk aan het leven zijt.
