#00:30

[neuroconflictos]

Tu mirada

Mi mirada

Nuestra mirada

Tenían pasado

Tuvieron presente

Imaginaban un futuro

Nuestra mirada se opaco

Tu mirada se fue

La mía se quedó

Y ahora sólo es una mirada sombría, vacía, esperando su mitad.

J.g.g

[biragacgibitekvehur]

“İnsan, hayatına değişik haller katacak, onu geliştirecek ve farklılaştıracak şeyleri daha başlamadan durdurmaya çalışır, ne yazık! Onun ömrü, bileceği değişimleri engellemekle geçer. Dertli, fakir, sıkıntılı insanları göremeyeceği kadar imkanla donatır çevresini. Konforlu yaşam alanı onu sorunlardan ve dertli insanlardan uzak tutar. Düzenli olarak bankaya yatan maaşı onu gerçeklerden uzaklaştırır. Arabası onu insanlarla yolculuk etmekten mahrum bırakır. Yaşamayı tercih ettiği muhit onu gerçek insan manzaralarından ayrı düşürür. Dertlileri duymayacağı, görmeyeceği ve hatırlamayacağı şekilde tasarlar yaşamını.”

Mecit Ömür Öztürk

Kendime not: Ne kadar rahat bir yaşamın olursa olsun asla imkanı olmayan insanları unutacak kadar insanlardan uzaklaşma! Aklın alamadıklarında değil, veremediklerinde olsun!

[guelendam]

Eşim akşamdan sonra dışarıya çıkmazsan iyi olur demişti.

Ömer işdeyken kaynanam yürüyüşe çağırdı a be kaynana sen çok yaşa😗❤️ Anne sözü dinleyelim😌

şaka maka tüm gün gezdik dişardaydık ama akşam yemeğinden sonra gece 30dk bile yürümek öyle iyi geliyor ki

Şimdi bu saatde ev işi loading.yarın yine yoğun bir gün.

[dusleraleminde]

📜Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.✨

~Jane Austen, Gurur Ve Önyargı

[29137]

Bütünüyle kaybetim, sarılmalardan nefret etim, sevgiye dair birşey kalmadı içimde, inancım başarıcağıma dair umudum kalmadı. Kaybetiğim kendimi parkta salıncak zincirlerinde asılı buldum, ben kimim şimdi?. Zihnimde ölüme üç buçuklar kalmış, yarım çeyerk adımlar, eli kanlı katiler bir ülke işgal edildi zihnimde her taraf cesetler, mezar taşları kalbime dikildi. Cenaze evine sahiplik eden ruhum köşedeki duvarı dönünce ölü bulunmuş. Ben neredeyim? Ne haldeyim. Güneş batmış parmak uçlarım yaktığım sigaranın ateşine bulanmış, güneşimi ararken kendimi kaybetim. Ben büs bütün kaybetim. Yanlızlığım konuşuyor idamı verilmiş dudak kıvrımlarıma bir gülüş borçlu. Elinden alışmış oyuncağına ağlayan çocuğa, bir çocukluk borçlu. Ben güneşimi ararken kaybetim sağlam kalmış her bir uzvumu.

[ruhumecruhblog]

Çabaladığım her şeyin enkazında kalıyorum, bu çok ağır.

[hhopelesswolf]

Sabah Gece Yolu adlı Kristin Hannah'ın bir kitabına başladım. Daha önce bu yazarı okuyanlar bilir nasıl etkilediğini. Uzun zamandır bir kitaba ağlamamıştım ama bu kitap beni mahvetti şu an 320.sayfada mı neyim resmen duygusal işkence gibi sayfa sayfa peçete almaya kalkıyorum.

[dsaqweddertgfddfgvcxddxzasd]

終日言笑如無事，其實心中滿悲傷，半夜米飯有如空，冬天想到遠無乃