Her şeyi düşünmekten çok yoruldum.Uykusuz geçen gecelerden de.Gökyüzünün neden bulanık olduğundan,kelimelerin yetersiz gelmesinden çok yoruldum.Biri çıkıp gelse,gökyüzünü izleyelim dese.Uzanıp bulutlara dalsak,ellerimle takılan yerlerini düzeltsem,sonra Turgut Uyar okusak.Bana her şeyin yolunda olduğunu söylese.Ama isimlerimizi bilmeyelim.Ben ona Mabel diyeyim kısaca.Sadece biri,bana artık kafamı hiç bir şeye takmamamı söylesin.













