mutluluk bile bunaltıyorsa artık kalemini...
hani konuşmak istersin ve anlatamazsın kendini,
susarsın.
konuşmak istersin,
birilerinin gözleri susturur sözlerini.
için bunalır, kalbin sıkışır.
düşünürsün, mutlu olmam için sebep çok,
olamazsın, olamadım.
acını yalnızca gözlerinden okurlar,
dayanamazsın.
başında bir baskı hissedersin anlamazsın nerede bulunduğunu,
susarsın, gülümsersin, iyiyim dersin
sorduğun bu muydu?
her ne kadar anımsıyorsam da yokluğunu,
yoksun,
ne yapayım baharın sonsuzluğunu?











