'sizde gpt ile konuşuyor musunuz bazen.. benimki sanırım intihar edeceğimi düşünüyor gibi de, durmadan acil durum şeysi yolluyor her cevabının altına.
*Allah sevgisi daha büyük diyorum, anlamıyor.
seen from Yemen
seen from China

seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Switzerland
seen from China
seen from Yemen

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Yemen
seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Netherlands
seen from China

seen from Netherlands
seen from United Kingdom
'sizde gpt ile konuşuyor musunuz bazen.. benimki sanırım intihar edeceğimi düşünüyor gibi de, durmadan acil durum şeysi yolluyor her cevabının altına.
*Allah sevgisi daha büyük diyorum, anlamıyor.
'bayım, benim beast'ım olur musunuz.
birinin vefat ettiğine kendinizi nasıl inandırıyorsunuz.. ben gözümle gömüldüğünü görmediğim ama gözlerimin önünde son nefesini verişini izlediğim birinin hâlâ olmayışına inanamıyorum. evimde ki eşyayı dahi duvara asamadım, o asacaktı, 'kızım sen kimseye sorma, ben hallederim' dediği için kimseye dokundurmadığım, öylece dolap üstünde duran eşyamdan bahsediyorum. tam iki senedir orada, ramazan ayında üçüncü senesine girecek. vefat ettiği gecenin sabahında uçağım olduğu için, gitmekten vazgeçmiş olsam dahi, ailemin zoruyla (desteği belkide) gittiğim için belki de böyle sızısının farklı oluşu.. bilmiyorum. ama özlüyorum, kahve'ye süt yerine kaymak dökmeni, mahalleye her döndüğüm de 'hadi kahve yapta içelim' diyişini.. benim fikirlerimi, planlarımı dinleyişini. üveyim'in gözleri hâlâ dolu dolu, avutamıyorum onu.. avutulmaz ki zaten yokluğun. geçen bilet aldım yine istanbul'a, rüyamamı girdin, aklıma mı düştün bilmiyorum ama bileti aldığım günün sabahında bursa'ya gelip mezarını ziyaret etmem gerektiği hissine kapıldım. oturdum, istanbul'dan bursa'nın mesafesine baktım.. çok değilmiş, belki araba kiralarsam, gelebilirim yanına. henüz mezarın neresi onu bile bilmiyorum ama soramam, kesinleşene kadar gelebilme ihtimalim, içimde tutmalıyım.. ben sana veda edemedim, etmedim.. ama hasta yatağında, beni görünce güçlendiğini gördüm hep. gelmediğim günlerde aradığını, beklediğini bildim hep.. değerin, yerin öyle başka ki. beni anladın, dinledin hep.. 'kızım, biliyorum, çok yükleniyorlar sana ama sen onları anladığın için böyle yapıyorlar' demiştin bana, kulağıma küpe ettim sözlerini.. o cümlenin devamını da, hep kırıldığım da hatırlattım kendime. biliyorum, unutmadığımız sürece, yok sayılmazsın.. içimizde yaşattığımız sürece, bizimlesin.
'her gece kalbimde sanrılar.. ayırt edemiyorum, geceyi, gündüzü..
artık işe yaramıyor hiç bir şey.. burası da iyi gelmiyor Bilinmezim. sanırım yok olmamam için hiç bir sebep bulamıyorum artık, belki de yok olmam, kendim için atabileceğim ve yapabileceğim son ve en güzel adımımdır. kalbimin çığlığını artık bastıramıyorum.. seslerimi susturamıyor, avutulamıyorum. çünkü yoksun, bunca umudun, hayalin hepsinin çöp olmasını belki de artık kaldıramıyorum, bilmiyorum. acizliğimin yüzüme vurulmasından da bitkinim belki de.. yaşamak, ne içindi sahi.. bilemiyorum. inancımdan tutunuyorum, zaten başka tutunağım ne vardı ki.
'doğruyu düşünemiyorum artık, belki bir ödüldür, belki de ceza.
'bayım, delirmek üzereyim, konuştuklarımı artık işitir misiniz.
erken uyuyacaktım sözüm ona.. benim geceleri buraya girmemem lazım. gündüzleri de girmemem lazım ama orasını karıştırmayalım şimdi.
🐦🔥