03.07.23
Simulan ko na ba ulit ‘to? Ilang beses kong binalak na bumalik sa pag bo-blog, kaso dami ko laging dahilan.
1. Hindi ko alam kung anong language ang dapat kong gamitin. Tagalog? English? Italiano? Ang hirap kase, sa araw araw italiano naman talaga ang pag sasalita at pag iisip ko, pero pag dating sa blogging feel ko talaga mas kaya kong iexpress nang mabuti ang gusto kong ikwento pag tagalog. Ang problema ko lang, hindi ako ganong kagaling mag tagalog. Noon nga gumagamit pa ako ng translator ma full tagalog ko lang ang pinopost ko. English pa kaya. Kaya sabi ko, u’ cazz. Pag hahaluin ko nalang lahat. Para sakin din lang naman itong blog ko, ako din lang ang iintindi sa kinekwento ko, kaya pag hahaluin ko nalang lahat. Ok? Ok.
2. Tamad ako. Tamad akong buhayin ang pc para lang mag type, tamad akong mag isip nang ikekwento, tamad ako a mettere giù i pensieri che ho avuto durante la giornata, tamad akong umupo para mag type after a long day at work, basta tamad ako,
3. Ginagawa kong dahilan yung ayaw kon mag blog pag laptop ni Gian ang gamit ko, gusto ko sarili kong pc para mas feel kong mag type.
4. Basta iba pang dahilan, tamad lang akong mag isip ngayon. Diba tamad nga.
Pero, kahapon naisip ko. Ho passato un periodo della mia vita in cui bloggare mi sarebbe stato molto utile, sia per il presente di quel tempo, sia per il futuro di allora. Ho passato giornate, settimane intere ad affogare nei miei pensieri che se ci penso ora, se li avessi trascritti da qualche parte, non avrei vissuto momenti brutti come è successo. At tska, alam nyo yun, yung sana binabasa ko nalang sya ngayon kesa isipin ko nanaman.
Ewan ko basta, gusto kong mag simula ulit. In modo semplice. Poco alla volta, un racconto al giorno, di un pensiero, di un avvenimento, qualunque cosa. Giusto per allegerire la mente ed evitare nuovamente episodi spiacevoli.