"Yılın son kitabı" "Yılın son gezmesi" "Yılın son bilmemnesi" Her şeye, herkese veda etmek zorunda mıyız yani? Veda etmek, bir yaranın kabuğunu söküp atmak gibi. Evet, yine Salzburg'dan bir fotoğraf... Yine beni obsesif olmakla suçlayacak bazıları... Olsun. 2016'nın son çeyreği ve 2017'nin ilk yarısından bir fazlası rüya gibiydi benim için. Ara sıra içim burkulsa, gözlerim buğulansa bile her anını suratıma kocaman gülümsemeler, bağrımda binbir minnetle hatırlıyorum. Ağustostan sonrası ise gelgitli hep. Güldümse de buruk, hep eksik bir şekilde... 2018 için ne hissetmem gerekiyor bilmiyorum. Yalnızca... Yalnızca... Aslında bildiğiniz şeyi diliyorum ben. Çiçek... Bu gülü Steingasse'de, yerde bulmuştum. Günümü daha da güzel yapmıştı. Sonra tutup böyle bir anı yaratmıştım. Köprüden geçen bir adam benim fotoğrafımı çekmek istemişti çiçeğimle. Teşekkür etmiştim. Ne güzel gündü. Özledim. Uyuyamadım ve bunları yazdım. Yarın "yılın son kahvesi"ni paylaşırım. #salzburg #stadtsalzburg #salzburgcity #österreich #austria #rose #mozartsteg #sommertag #summerday #adayfromsummer #memories #sonnenschein #sunshine (hier: Mozartsteg)