Zaman zaman eski fotoğrafları karıştırmayı, özellikle de Google Fotoğraflar gibi uygulamalardan 1-2-3-5 sene önceki hallerimi görmeyi çok severim. Bugün yine uygulamanın içinde dolaşırken geçen sene bu zamanlar nasıl bir kabusun içinde olduğumu gördüm. Ne çok şey oldu son 1 yılda, ne zordu her şey ve aslında ne çabuk geçti. (çok şükür)
İnsan, acı ve travma ile mücadele ederken farklı farklı kimlikler edinmek durumunda kalıyor kendi kendine. Bazı insanlar içine kapanıyor ve dünya ile arasına kalın duvarlar örüyor. (Kendimin de böyle bir şey yapacağını düşünmüştüm.) Bazıları da acısını bir zırh gibi üstünde taşıyor, paylaşıyor, paylaştıkça zehir azalıyor, buharlaşıyor.
Superman tişörtümü giyip, fotoğrafıyla bangır bangır kanser hastası olduğumu ilan etmemin ve bu blogu başlatmamın üzerinden neredeyse 1 yıl geçti. Hiç pişman olmadım üzerime aldığım “savaşçı kadın” rolünden. Çoğu zaman bu rolün hakkını verecek kadar güçlüydüm, ama bazen de sırf bu rolü üstlendim diye kendimi güçlü olmaya, ağlamamaya, sızlanmamaya zorladım. Yaptığım şey ne kadar sağlıklıydı bilmiyorum ama acı ve baskı ile mücadele etmek için bildiğim tek yol buydu. Kendimi çok kötü hissettiğim günlerde bile arkadaşlarım arayınca “Çok iyiyim.” dedim ve inanır mısınız böyle deyince daha iyi hissettim.
Son zamanlarda bu role olan ihtiyacımın azaldığını hissediyorum. Artık savaşmak, mücadele etmek istemiyorum. Hiçbir şey için koşturmak, kapanan kapıları zorlamak da... İyi ve sağlıklı olayım, sevdiklerim iyi ve sağlıklı olsun yeterli. Herkesten “Ya ne güçlü kadınsın, maşallah” iltifatını almak o kadar da çekici gelmiyor artık. Hayatıma bir prenses olarak devam edemeyeceğimi biliyorum, bünyeme ters, ama artık daha dingin ve huzurlu, kimseye hiçbir şey kanıtlamaya çalışmadan var olmak istiyorum.
O yüzden memleketim Kayseri’den Ankara’ya dönerken Superman tişörtümü özenle katlayıp dolabın en alt çekmecesinde bıraktım. Belki üniforma gibi giydiğim o şeyi artık giymezsem çok büyük savaşlar vermek zorunda kalmam diye...
NOT: Bakalım Kayseri'deyken yediğim mantılar bugün çektirdiğim kontrol MR’ında karşıma çıkacak mı? Üniformayı tekrar giymek de var :)
