#akceptacja

[nastoletnia-rosjanka]

Noc, a nocą gdy nie śpię... Wpierdalam kanapkę z sosem miodo-musztardowym, szynką i serem.

W ogóle, kieruję pytanie do dziewczyn, które już miały swoje pierwsze i kolejne razy: czy wy też po stosunku/masturbacji macie ochotę na jedzenie? Ja dosłownie ZAWSZE muszę coś zjeść, nie wiem skąd mi się to bierze. W ten sposób skończyłam o 2:58 jedząc zajebistą kanapkę XD

[niesforni]

Kochać kogoś, to przede wszystkim pozwalać na to, żeby był, jaki jest

~ William Shakespeare

[zakochana-w-cytatach]

"Nie za wygląd się kocha, ale nie wiadomo za co. A jak kocha się, to i co na wierzchu się kocha, i co ukryte, i co może się stać, tak tobie, jak i mnie, czyli jemu albo jej. I wtedy nieważne, czy ktoś łysy, czy że poci się. Nie kocha się osobno, że ktoś wysoki jest, a ktoś ma takie czy inne oczy, czy choćby ktoś najpiękniej mówił, bo jeden może być wymowny, a drugi nie. Z ilu zresztą ludzi trzeba by składać na takiego jednego czy jedną, żeby nie miał żadnej wady, a jeszcze mógłby wyjść z tego jakiś stwór, nie człowiek. (...)

Może być ktoś wysoki, zadbany, wymyty, pachnący, a nie ma go za co kochać".

- Wiesław Myśliwski "Widnokrąg"

[emocje-dominikii]

Czasem serce wybiera to, przed czym rozum próbuje je uchronić.

[self-healing-space]

Pamiętaj że bałagan w głowie to bałagan w życiu

[mistrzynidetalu]

Zaakceptuj każdego jakim jest. Każdy ma wady, nawet najlepszy. Jesteśmy tylko ludźmi...

[e-uociec]

"„Pokochaj siebie” – słyszałam. Kochałam siebie tak, jak kochano mnie – miłością obciążoną oczekiwaniami, warunkową, bardzo niestabilną, dopuszczającą zadawanie bólu, poniżenie, a dopływ miłości odcinano za karę. Teraz już wiem, że nie kochałam. Chodziłam od człowieka do człowieka z pustą kanką na miłość, licząc, że nareszcie zostanie napełniona, że nareszcie ugaszę pragnienie." –  Katarzyna Nosowska „Nie mylić z miłością”

[little-lost-blog]

Czasem widzę, jak szuka akceptacji u ludzi, którzy nie mają mu jej do zaoferowania.

Jak wraca do tych samych miejsc i tych samych rozmów, licząc, że tym razem będzie inaczej.

To dziwne, patrzeć na kogoś zupełnie obcego i jednocześnie rozpoznawać w nim coś znajomego - ten cichy głód bycia zrozumianym.

Nie wtrącam się. To nie moja historia.

Ale czasem myślę, że szkoda jego siły na ludzi, którzy widzą tylko powierzchnię.

Może kiedyś odkryje, że nie musi szukać potwierdzenia siebie tam, gdzie od początku go nie było.

Czasem wystarczy zacząć od własnego wnętrza.