Ang sarap sa feeling na magkaboyfriend ka ng almost perfect. Sa ugali ha. Yung hindi magsasawang pakiligin ka araw-araw. Yung kahit sobrang ikli lang ng text mo, yung reply niya ang haba. Tapos kapag magkaaway kayo siya ung sumusuyo kahit ikaw pa ang may kasalanan. Minsan tuloy nate-take for granted mo na siya. Kung dati pinapangarap mo yung ganung klaseng boyfriend. Ngyon hindi na. Kasi mahirap din pala. Nakakakunsensha. :|









