#allaboutistanbulfood

[istanbulfood]

Şerefaki… Eskiden müşterilerinin, eski müşterilerinin ağzıyla. Şeref abi, Şeref Beyciğim de benim deyişimle. 💫 Bu aralar sabah erkenden geçiyor arka tarafa, müşterilerinin siparişlerini sarmaya başlıyor. Bunu çektiğim günkü siparişi baya yüklüydü, hem ince sarmalar hem de orta kalın boğa yılanı dediği mangallık kokoreçler sardı. Sardı da değil de aslında ilmek ilmek ördü diyeyim... 💫 Bir saate yakın sohbet ettiğimiz o zaman kaç tane sardı ben ucunu kaçırdım, o düğümünü kaçırmadı. Kanca doldu, soğuk dolaba gitti, bağırsaklar geldi, kanca doldu, boşaldı... O sudan bu suya, fındık yağlardan, ince bağırsaklara, elleri durmadı, emek emek emek. 💫 Devamlı seyredince gözüm dalıyor ve konuştuğumuz da unutuyordum arada, sohbeti ayrıdır, bir sessizlik oluyor, o hiç hiç durmuyor. 💫 İlk posta yemelik, sonra dolaplık, sonra gene yemelik, sonra gene dolaplık. Yıllardır yazarım, tanıtırım, elden ele bilgiyi geçiririm, yeni müşterileri de var, hep olsun ki, hep bize sarma, kokoreç sarsın! Yaşa Şerefaki, sen çok yaşa! #tbtfood #galatasarayciğercisi #benimistanbulesnafım #allaboutistanbulfood #Sarmakokoreç #kokoreç (at Galatasaray, Beyoğlu) https://www.instagram.com/p/CNZsF63gYf7/?igshid=1kxmmd4r76xyb

[istanbulfood]

Kiraz, canım kiraz! Cem Birder’den @toprakana’dan İstanbul’a. 🍒🍒🍒 İstanbul il toprakları, ülkede yetişen meyvelerin birkaçı dışında hemen tümünün yetişmesine elverişli… Akdeniz meyvesi limon ve mandalina’dan fındığa kadar yetişiyor… 🍒🍒🍒 1980 yılında ise İstanbul’da 53bin kiraz ağacı 703 ton kiraz verirmiş, ülke genelindeki payı ise %0,73 imiş. İstanbul’da en kârlı tarım kolu da meyvecilik, tüketim fazla. Sarıyer, Eyüp, Silivri, Çatalca, Şile, Beykoz, Üsküdar, Kartal, Bakırköy ve Yalova’da sebze ve meyvecilik yapılıyor. İl meyve üretiminin %46’sı ise Yalova’da gerçekleşiyor. 🍒🍒🍒 1980 yılında İstanbul’da 1,800,000 meyve ağacı var-mış.* Sonrası malum… Ansiklopedi karıştırırken üzülenler kulübü. *Kaynak Yurt Ansiklopedisi, 1982, İstanbul. #allaboutistanbulfood #kiraz (at Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CBQfbu8AZrU/?igshid=1vjf4bg14kyo0

[istanbulfood]

Hep deriz ya, buralar dutluktu diye… 1937 senesinde dut zamanı Cumhuriyet gazetesinde Halk Sütunu köşesinde Mecidiye Köyü’nden 4 dutçunun gelip belediye ile ilgili şikayette bulunduğu yazıyor. Tablalarının yeteri kadar boyalı olmayışı ve bezlerin eski oluşu bahane gösterilerek, çalıştırmadıklarını ve dutların dökülüp çürüdüğünü, ailecek aç kaldıklarından dert yanmış dut esnafı, ve ilgilileri bu konuya eğilmeye davet etmişler. Dutçu esnafın gazeteye giderken göstermek için yanlarında götürdükleri tablaların ise temiz ve boyalı durumda olduğunu da belirtmiş yazı. Halbuki, Beşiktaş, Üsküdar, Topkapı ve Yedikule’deki dutçu esnafın işlerine belediye engel olmuyormuş. Dut esnafı, her sene, bir seneliğine dutlukları satın alır/kiralar ve dut mevsiminde bu meyveleri satarak geçimlerini sağlarmış. 🍃🌿🍃 Uğur ile sohbet ederken, sitemin hala devam ettiğini söyledi. Dut ağaçları sezonluk kiralanıyor, tabii eskisi gibi yaygın değil bu iş çünkü çok külfetli, silkmeyi bilmek, özel dut bezi olması, bezden de toplamayı bilmek lazım, dutun canı ne ki… Levent’ten Kilyos’a kalan dut ağaçlarından geçimini sağlayan birçok aile var, yani dutların tezgahta görünmesini sağlayan bir dut esnafı hala var. O bir tek dutu yerken, kıymetini bilmek lazım.// 🌿🍃🌿 The mulberries we saw on the displays in groceries around İstanbul in mulberry season are brought by mulberry gatherers around the city, it is an occupation, their means of subsistence. #allaboutistanbulfood #istanbulesnafı #dut (at Pangaltı) https://www.instagram.com/p/CCQh6ZSgVeO/?igshid=1u3wu8t8grli6

[istanbulfood]

Kitapları yemek kitabından ötesi, bir aşçıdan vizyoneri, araba yarışı tutkunu, İstanbul sevdalısı Ekrem Muhittin Yeğen’i yazdım. Onu hep çok merak etmiştim... Link bio’da ve 👉https://istanbulfood.com/ekrem-muhittin-yegenin-ardindan/ #allaboutistanbulfood #ekremmuhittinyeğen (at Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CB2PswggxMb/?igshid=1w43zjmburk55

[istanbulfood]

“Tokatlıyan’ın garsonları müşterinin yüzüne bir kere baktı mı kahve mi, bira mı, düz rakı mı, küraso mu, konyak mı içecek, yemek mi yiyecek derhal anlarlardı. Eğer müşteri kahvelikse kimse aldırmazdı. Müşteri yemek derse garsonda bir acelecilik gözükür, servisi hazırlar, menüyü takdim ederdi. Buranın müşterileri genelde garsonun istediğini yerdi. Garson müşterinin karşısına dikildi mi müşteri “ne var, ne yiyeyim?” derdi. Müşteri yenmesi söylenen yemeğin taze olup olmadığını sorunca garson yalan söyler ve taze derdi. Hatta müşterilere keklik diye keklik usulü hazırlanmış tavuk verilirdi. Müşterilerin çoğu da bunu anlamazdı. Anlayan olursa içilen içkinin ağzın çeşnisini bozduğu garson tarafından ileri sürülürdü. Tokatlıyan’da yapılacak en iyi şey özellikle cuma ve pazar günleri ön pencerelerden birini kapıp, bir sade kahve içip, öğleden kaşama kadar piyasayı seyretmekti.” Ahmet Rasim. Madem #tbt bayıldığım üslubu ile Ahmet Rasim’i ve Tokatlıyan’ı analım... Foto: pinterest, kaynak yok. #tokatlıyan #allaboutistanbulfood #oldtimes (at Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CDwFwiIguUj/?igshid=w2alha6jzs4x

[istanbulfood]

Kitapları yemek kitabından ötesi, bir aşçıdan vizyoneri, araba yarışı tutkunu, İstanbul sevdalısı Ekrem Muhittin Yeğen’i yazdım. Onu hep çok merak etmiştim... Link bio’da ve 👉https://istanbulfood.com/ekrem-muhittin-yegenin-ardindan/ #allaboutistanbulfood #ekremmuhittinyeğen (at Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CB2PswggxMb/?igshid=13tjn60ppbhdc

[istanbulfood]

Herkes yemeğini yedi mi, evet mi? Güzel! En sevdiğim mevsim neden ilkbahar, çünkü sarma var. Koskoca ilkbaharı yedik evde. Şeref abi dükkanını sarma zamanı kapattı. Ulen covid, davulsun! Hem belki İstanbul’a en yakışan sakatat sarmadır. Bence öyle çünkü. Bilen azdı, baya öğrenen oldu, payımı esirgemeyeğim. Sarma talep görmeli ki, bunu sarmayı bilen bir elin parmağı kadar insan da sarmaya devam etsin. Bu sene Şeref abi sarma iki kere filan sarabildi. Birini ben dükkan açıkken almıştım, diğerini Ayça aşağı sallandırdığım sepetime koydu (başka bir hikaye olsun)! 🍷🍷🍷 Halbuki 2018 böyle miydi! Mart 2018’de benim evde Gözdem, Ayça, Mustafa bir yemek yapmıştık. Yemekleri Mustafa ile pişirmiştik, Ayça da harika şaraplar ile eşleşme yapmıştı. Kayra’nın her sakatata cevaben nefis bir şarabı vardı, sonra yedik, içtik enginarlı masamda… Sonra da ben bu sofrayı ölümsüzleştirip bir yazıya dönüştürmüştüm. O yazının linkini profilde bulabilirsiniz, okumadıysanız. 🍷🍷🍷 Sarma… Bana annemin öğrettiği sarma, ona da Selanikli anneannesinden kalan bir tat mirası, benden de oğluma. Bol taze soğan ve dereotu ile pişer tepside ben ilk öyle yedim, ben haşlama suyuna bol otlu bir arpa şehriye yaparım, kendisini de sonra dökümde çıtırdatırım. 🍷🍷🍷 Yemekten öte bir şey benim için, benim mirasım gibi hissettiğim bir yiyecek. O kadar kişiselleştirdiğim. Fotoğrafı görünce, beyaz örtülü, sohbetle dolup taşan masalarda olmayı ne kadar özlediğimi farkettim. Sarma olsun, şarap olsun, arkadaş olsun özledim. Annemle rakı içmeyi en çok özledim. 🍼🦁 Bir fotoğraf beni dağıttı. 🍷🍷🍷 Siz şimdi tarif, ciğerci filan sorarsınız… Sormayın bu sefer, her şey tarif değil, tüketmek değil, o ana gitmek, o anı tutmak bazen. Bugün de o anda kaldım. Zaten sofra etrafındaki anılar, en kalıcı olanları. #foodispersonal #allaboutistanbulfood #sakatat #sarma #kayrawines (at Istanbul, Turkey) https://www.instagram.com/p/CBd2l9uDJOH/?igshid=1ax0prtcu9dxu