#avebook

[ave-me]

We are all born with echoes of our mother’s diet, which mean that no one is a totally blank slate when it comes to flavour. We arrive predisposed to respond to certain foods by our experiences in utero.

“First Bite” Bee Wilson

[ave-me]

Pomyślał, że można znać tysiąc kobiet, przez długie lata mieć co noc jedną dziewczynę, ale prędzej czy później nowe kochanki będą już tylko przypominać dawne i człowiek będzie musiał się błąkać, zagubiony, w refleksyjnym labiryncie nieskończonych porównań, ciągle niezadowolony i wiecznie wracając.

"Wszystko, co lśni" Eleanor Catton

Po raz pierwszy żałowałam, że jakaś książka ma jedynie 900 stron. 

[ave-me]

Wiedza, myśli sobie pan Robert, jest czymś, co należy pielęgnować, albowiem choć pojawia się, to i znika. Pamięć ludzkości pełna jest dziur. Nigdy zatem dość powtarzania i przypominania.

"Pająki pana Roberta" Robert Pucek

[ave-me]

Jeśli w dzieciństwie nie masz szczęścia, dowiadujesz się o tym dopiero po latach. A wtedy już nie możesz myśleć o niczym innym.

"Intryga małżeńska" Jeffrey Eugenides

[ave-me]

Dobroczyńcy ludzkości, tępiący "burżujów" i utożsamiający inteligenta z burżujem, starają się wytępić myśl, bo uważają ją za niebezpieczną. Kto myśli, jest wrogiem ludu, wrogiem proleetarjatu. Odsłania on bowiem i demaskuje obłudę i szalbierstwo proroków, głosicieli i apostołów nowych ewangelji, podobnie jak i dawniejszych

Jan Niecisław Baudouin de Courtenay "Tolerancja, równouprawnienie, wolnomyślicielstwo, wyznanie paszportowe", 1923

[ave-me]

Emigracja to nie zawsze dobre rozwiązanie. Brat twojego dziadka Hubert po Andersie wylądował w Afryce Południowej. I co? Szajs! Był nadzorcą w angielskiej firmie drzewnej. Czy takie tam coś. W każdym razie pił whisky od rana, sączył, dudlił. Kompletny alkoholik się z niego zrobił. Zosia, jego żona, pisała dramatyczne listy. Ale co pomogą listy na pijaka? On się wtrążalał systematycznie. Mówił, że przeciwko amebie. Że niby dezynfekcja. I co? Umarł po trzydziestu latach chlania na amebę. Whisky nic mu nie pomogła. Nic a nic. No, emigracja to nie zawsze dobry pomysł!

"Śpiewaj ogrody" Paweł Huelle

[ave-me]

Wy­spia­rze nie oka­zu­ją emo­cji, a kie­dy już się śmie­ją, ro­bią to na wy­rost, ner­wo­wo. O! Szczur ucie­ka przed ko­tem! Sal­wy śmie­chu. Moe do­stał de­ską w ryj! Śmiech. Wszyst­ko to dziw­ne: cia­ło nie od­chy­la się w tył, nie drży. Ktoś po­wie­dział, że od pit­ca­ir­neń­skie­go śmie­chu nie­da­le­ko do hi­ste­rii. Kie­dy wy­spia­rze się smu­cą, marsz­czą brwi. Zmarszcz­ki po­przecz­ne two­rzą się nie na ca­łej sze­ro­ko­ści, ale w środ­ko­wej czę­ści czo­ła, jak to bywa przy zdzi­wie­niu. Czło­wie­ka smut­ne­go po­znasz po zmarszcz­kach na środ­ku czo­ła.

"Jutro przypłynie królowa" Maciej Wasilewski

[ave-me]

Zdarza się często, że ci, którzy dostrzegli coś pięknego, wyrażali żal, iż tego nie sfotografowali. Aparat fotograficzny odniósł taki sukces w upiększaniu świata, że to raczej fotografia, a nie świat, stała się miarą piękna. (...) Zdjęcia tworzą piękno i - przez pokolenia fotografujących - zużywają je. Na przykład niektóre cuda natury uległy całkowitemu zniszczeniu przez niestrudzonych adeptów fotografii. Ci, którzy są przesyceni obrazami, uważają zapewne, że zachody słońca są ckliwe; niestety za bardzo przypominają już zdjęcia.

Susan Sontag "Heroizm widzenia" z książki "O fotografii"