#basque poetry

[spacetravelwriter]

I decided to switch it up a bit with my Euskara lessons so I found this beautiful poem by momentuaak on Instagram which was already translated to Spanish in the original caption

Batzuetan ez dakit nora joan.

Batzuetan galduta sentitzen naiz.

Batzuetan errutinak itotzen egiten nau eta ihes egin behar dut.

Batzuetan bakarrik zure begi berdeak berriro ikustea behar dut, bertan bakea sentitzen dudalako.

Nahiz eta batzuetan begi horietatik ihes egin nahi dudan.

Beraz, nora joan behar naiz?

[poetryfromsmallerlanguages-blog]

MARINELEK GOGOA ITSASOAN DUTE BETI Marinelek gogoa itsasoan dute beti, bertze nahirik ez omen. Lehorrean, belak, mesana masta, lema faltan dituzte, mortu hezea.

Lehorrean marinelek dakiten latin murritza nauigare necesse est, uiuere non delakora mugatzen da.

Gu, lehorrekook, hainbertzeko oroiminak, hain saudade mingarriak hunkitzen gaitu eta marinelei buruzko poemak idazteari ekiten diogu.

Guk, lehorrekook, gure lehorrean inola ere ez dakiguna da marinelak, itsasoan bakarka, zeren minak ote dauden, zeren.

Anjel Erro (2002)

A seamens’ minds are always in the sea: Seamen are lost ashore. We, inland people, write about seamens’ live and feelings. But we don´t really know what do they miss.

[poetryfromsmallerlanguages-blog]

ITSASOA EMEA DA

Usaso erdian igerika Nenbilen denbora haietan Eta xahutzen nituen nire Indarrak Uretik ihes egin nahian. Besoak azkarki beherantz botatzean Ia sabel guztia Uretik airera aupatzea lortzen nuen Eta mila bider errepikatu nuen Saialdi zentzugabe hura Eta noski besoak azkartuz joan zitzaizkidan Egunero gorputzaren zentimetro bat gehiago Itsas uretik kanpora aupatzea lortuz

Oraindik hegaldatzearen miraria Zen nire eguneroko ogi gazitua Eta nekatzeaz aspertu edo aspertzeaz nekatu

Nintzen segundu hartan Itsas orroeari Adi jarri nintzaion Eta hau pentsatu nuen: Itsas orroea emazte erraldoi baten Gozamen herabe bainan geldiezinaren Arnas diskretua zela Eta emazte haundi eta ezkutu hori Gu guzion hegaldatze saiakera amaigabeek

Uretik atera eta berriro sartuz Gozaarazten zutela Baina emazte hori delikatua izanik bihotzez Eta gutaz errukituko balitz bezala Bere gozamena ahal den manera ixilenean Jasaten zuela Jakinik ez genuela inoiz hagaldatzea lortuko

Ur Apalategi (1995)

The Sea is a Female: this poem tells that sea is a female, inspired on its sounds while swimming. The sea sounds like a great woman immersed in a discreet but eternal pleasure.