Geç Kalmış Bir Mektup
Merhaba Bedia,
Sana yıllar sonra tekrar, senin hiç bilmediğin bir zamandan yazıyorum. Son konuşmamızdan bu yana geçen zaman, olan değişimlerden çok değil. Çok hızlı bir şekilde değişti her şey... insanlar... düşünüşüler... hayatları, bakış açılarını değiştirecek olaylar yaşadı insanlık bu sırada. Buna bağlı, bir kayıp yaşadım ben de... Sana şimdi bunlardan bahsetmeyeceğim ama.
Bedia ben seni çok özledim. Hem seni, hem senin devrindeki kendimi. Ne zor zamanlardı hatırlasana, konuşarak, tartışarak geçirdiğimiz çok yoğun bir zamandır. Sonrasında ben, önce seni, sonra kendimi kaybettim yavaş yavaş.
Her zamanki gibi kendimi insanlara kabul ettirmeye çalışarak ve asla kabul etmeyeceklerini yine kendime kanıtlayarak geçti zamanım. Bir kaç yeni şey öğrendim, öğrendiklerimin çoğunu unuttum. O zamanlar çok fazla hayalim vardı, planlı bir gelecek ve bir şekilde ulaşılacağını bildiğim hedefler. Hiç biri kalmadı, ama bu açıdan daha mutluyum sanırım. Geleceği görme yeteneğimin yavaş yavaş silinişi beni biraz tedirgin etmiyor değil tabi.
Bunu bir “MERHABA” olarak kabul et lütfen sevgili dostum. Umarım....
Görüşmek üzere.
Sevgiler,
B
