Bir dava...
Bugün cok garip bir sey oldu. Eskileri hatirladikca kendime kapaniyorum. Ne yapsam ne etsem, geri geliyor bütün anilar. Pozitif düsününce veya düsünmeye calisinca, sürekli geri gelip illa düsümemi istiyor kafam.
Istemiyorum anilari düsünmek. Kötü kötü seyler aklima geliyor. Gecmisim. Annem. Bana yaptiklari ve baskalarin gözünde kücük ve mahcup kaldigimi.
Seneleri önce bir sevgilim vardi. Ilk sevidgim. Yasim 16. Anneme anlatmistim ki baskalarindan duymasin ve mahcup kalmasin diye. Annem onaylamisti, ve ona kendim anlattigim icin onaylamisti. Dikkat et demisti.
Bir arkadasim vardi, cok yakinimdi. Kizkardesim gibi onu saymistim. Yanimda ablam yoktu. O uzaklardaydi, ve yanimda olamiyordu. O dönem arkadaslarimin ayrica yerleri vardi bende, ve bu sevdigim saydigim arkadasimin yeri ayriydi. Ona herseyi anlatabiliyordum.
Gün geldikce sevgilimle kücük tartismalirimiz basliyordu. Saydigim arkadasimin haberi vardi bundan. Hem benden hem sevgilimden. Anlayacaginiz, sevgilimle arkadaslik ve kuvvetli bir bag kurmustu. Sevgilime karsi hakkimda kötü seyler diyordu, ve ben bunu sonradan ögrenmistim.
Aramiza hep karisirdi bu degerli arkadas. Hep fikrini söylerdi, ve sevgilimin düsüncesini degistirirdi.
Bir gün geldi, ve sevgilime ‘neden “Kewê” ile birlikte olmuyorsun?’ - yani neden benimle yatmiyor diye sormustu. Devamli soruyordu bu soruyu ona. Bu düsünceyi ve sonradan istek olarak sevgilimin kafasina ekmisti. Sevgilim bu konuyu bana acmaya baslamisti. Ben utaniyordum, ve dilim kilitleniyordu. Bu konulari konusamiyordum. Aile serefi diye bu konu bana uzak düsüyordu. Zaman gectikce, arkadasim ‘neden olmasin? neden yapmiyorsunuz, alin benim evin anahtarini, yeriniz yoksa bende yaparsiniz’. Ikimiz utanmistik, yani sevgilimle ben, arkadasim bunu dediginde. Lakin bu istek sevgilim kafasina ekilmisti artik, ve o’da istemeye baslamisti. Arkadasim sunu demisti bana ‘neden yapmiyorsunuz “Kewê”? Zaten nisanlanacaksiniz, herkes yapiyor artik bunu’, diye kafami oynatiyordu.
Annemin destegi yoktu hayatimda, ve bunu kimseyle paylasacagim yoktu. Dogru veya hayir mi diye kimseye de soramazdim. Nolurdu sanki yapsam? Kafami oynatmistim, ve kendimde degildim. Istek baslamisti, manipulasyonla. Inaniyordum arkadasima tabii ki.
Aradan zaman gecti, ve sevgilim ile benim aramizda birseyler yasamistik. Artik birbirimizindik. Bu zamanlarda degerli arkadasim beni kücük düsürmeye basliyordu sevgilime. Sevgilim safligindan dinliyordu onu. Zaman gectikce de o da beni artik istemiyordu.
Hakkimda nasil kötü konustugunu biliyorum? Sevgilimin hesabina girmistim, üc kez kodunu kirmaya calistim, ve ücüncü kez girebildim. Bütün mesajlarini okudum aralarinda. Arkadasim beni nasil sevgilimin gözünde kücük düsürmeye calistigini, ve nasil kendi hakkinda pazarcilik yaptigini okumustum. Okudukca kötü oluyordum, biliyordum sevgilime karsi birseyler hissettigini, ama sevgilim beni seviyor, koz vermez diye inaniyordum ona.
Annem nasil bu isin icine karistigini bilmek istiyor musunuz?