Lucht
Dit is goed: de dood blaast vanuit zijn diepe longen warm en koud in onze nek, in de vacht van katten, onder ganzenveren, kevervleugels, over bloemen in de knop
En in elke jonge tak zwiepen miljoenen jaren van buigen mee. Uit elke rotte bast barsten stengels naar nieuw sterven. Een adem het eindeloze oefenen van een aaaaaa tot in het licht na de tunnel
Wij hadden op den duur zoveel adem over dat we de dood in het gezicht bliezen verplaatsten nog zoveel lucht dat wat achter ons door de tunnel ging
stokte, snakkend naar het licht
Verschenen in de bloemlezing Buigen of barsten, Roer Uitgeverij, 2022













