Feb 12, 2017
Bazen başından başladım yazmaya bazen ortasından ama bu aralar hep sonlardayım, ne bileyim yazamıyorum sanki. Çok mu biriktim içimde yoksa az mı anlatıyorum yanımdakilere ? Kestiremiyorum. Bazen huzur dolu oluyorum bazen de karaya vurmuş hayallerime olta atıyorum. Mesela eskisi kadar düşünemiyorum, düşünsem bile neyi düşündüğümü seçemiyorum. Saplandım kaldım sanki bir şeyin ortasına. Dibi de görmek istiyorum yukarısına çıkıp her şeye gözümü kapamakta. Birine hayat bağlamakta istemiyorum, kanayan yaralarıma tuz basılmasını, hele hele bir kemik aynı yerinden ikinci defa kırılmaz derken kemiklerimin paramparça olmasını da. Mutsuzluğa mı alıştım ? Yoksa olsa da olur, olmasa da olmasınlığa mı?