Apr 16, 2015
Evvel zaman içinde bir nefer
Gece yine Ben'i, Sen geçiyordu, Yine yeniden hayallerim ile yalnızdım. Bir hayalimtrak rengi sarmıştı yine düşüncelerimi, Kimi yerde gözlerimi saran karabulutların bıraktığı yağmurlara, kimi yerde öfkeden kırılan toprağın değişen çehresine sahiptim… Fark edememiştim, kızgın ve kırgınlığımın muhatabını… Meğerse kendimeymiş tüm suskunluklarım ve üzüntülerim. Öğrendim ki bir yanlışın hikayesiymişim. Ben ki meçhula giden sergüzeşt bir geminin neferiymişim. Dikişi baştan tutturamamış bir vak'a, bir fail… Yetişemedim, ben de artık vazgeçtim; Ve gittim…