Boek#2: een update
Tijdens het schrijven van mijn eerste manuscript schreef ik, very Droste, graag over het schrijven van mijn manuscript. Het is nu nét iets te druk om dat regelmatig te blijven doen.
De werktitel van mijn tweede manuscript is Teerling. Inderdaad! Da's een verwijzing naar de willekeur van een dobbelsteen, naar de uitspraak van Julius Caesar bij de Rubicon én – we doen het niet voor minder – Sartres Les jeux sont fait. (Wees gerust: er komt ook seks in voor, geweld tegen gehandicapten en meer frivoliteit voor de lichtzinnige en/of ongeconcentreerde lezer.)
Ik heb een nieuw kantoor. Dat levert, naast een (overigens zeer sympathiek) kuchmens een bureau verder, een prijzige stok achter de deur om dag in dag uit aan de slag te gaan met mijn dikke pil-in-wording.
Score tot nu toe: 44.115 woorden. (Ter vergelijking: mijn eerste roman telde 70.000 woorden bij inlevering, 55.000 bij publicatie.) Met deze 44K woorden begon ik 27 maart. Zo'n tienduizend woorden per maand. Ik vermoed dat ik nog zo'n vijfduizend woorden nodig heb om mijn eerste van zes verhaallijnen af te ronden. Da's een week of twee schrijven. Vervolgens schrappen, aanvullen, indikken, voegen, schuren en na een eerste rewrite door met de tweede verhaallijn, waar gelukkig al flink wat research voor is gedaan.
Die eerste verhaallijn draait trouwens rondom een bloedmooi meisje met een geamputeerde hand.
Mijn tweede verhaallijn heeft te maken met de recent gegraven graven in Potocari, Bosnië, een kilometer of twee verwijderd van Srebrenica, waar bij elkaar gezochte stoffelijke overschotten van de genocide in Srebrenica opnieuw ter aarde besteld worden. Ik reisde daar enkele weken geleden naartoe. We zagen de graven, de spades, de verrassend smalle kisten en de rouwenden. Ik raakte zeer onder de indruk van wat er daar gebeurde. Een plek bezoeken met een veelbewogen geschiedenis waar je veel over hebt gelezen verandert je perceptie van die geschiedenis. Ik kan het iedere politicus die beslist over missies van harte aanbevelen.
Ook rondom dit boek zijn we enorm digitaal bezig. Mijn eerste bookapp zal, vergeleken met wat er staat te gebeuren, een flodderig fröbeldingetje blijken. Maar dat duurt nog even. Eerst: vakantie!
NB. Er gaat – helaas – geen update komen van de eerste bookapp. De mannen die de code tikten blijken tikkeltjes minder betrouwbaar dan verwacht. We'll always have Paris.