Loslaten = aan elkaar geschreven.
Wat als breekbaarheid niet te maken valt? Breekbaarheid maakt haar tot wie ze is en laat haar schrijven wat er te schrijven valt. Verander haar niet, want ze heeft zichzelf nodig. Laat haar zichzelf omarmen wanneer ze huilt en verlangt om te dansen met jou. Verlaat haar. Of omhels haar. Maar weet, het is de dualiteit tussen en binnenin twee romantische zielen, die hen van elkaar scheidt. Het is de dualiteit die hen doet snakken naar elkanders warmte in bittere koude tijden. Het is diezelfde dualiteit die zachtjes aantrekt, om dan weer bikkelhard af te stoten. Het is tragisch en verwonderlijk tegelijk dat twee romantische zielen elke dag ouder worden, om elke dag meer en meer te vervreemden van elkaar. Verliefd blijven romantische zielen altijd, op dat ene romantische beeld dat zich hardnekkig verschuilt achter het netvlies waar bittere blindheid huilt.