Ik heb geen idee wat ik moet zeggen als ik geen tekst om voor te lezen heb
Ik ben niet graag echt in de wereld
ik voel me veilig als ik vanop een scherm kan interageren met mensen
dan heb ik geen lichaamstaal nodig
dan moet ik niet op mijn goed geoefende gezichtsuitdrukkingen letten
en heb ik eeuwig de tijd om mijn woorden te wikken en wegen en wissen
ik snap het niet goed
mensen die dingen willen zeggen
dingen willen doen
voor de leeuwen gegooid worden
in de publieke ruimte
ik voel me veiliger
in een camerascherm
daar ben ik mijn echte zelf
x aantal frames per seconde
gemonteerd in premiere pro
gerenderd
en dan met een leuk tekstje toegevoegd aan elke foto of video
dan plots besta ik
misschien speel ik zo graag videogames omdat ik wou dat de echte wereld ook met algoritmes werkte
dat ik twee dialoog opties had
en het eigenlijk niet uitmaakte welke ik koos
het verhaal gaat door
en meestal dezelfde richting uit
dat het leven slechts afstevende op drie mogelijke eindes
goed
slecht
en middelmatig
in plaats van al die mogelijkheden hier
dat ik niet sterven kon zomaar voor het verhaal gedaan was
want als ik straks door een auto overreden wordt
of kanker krijg
of in een bevlieging mezelf van kant maak, toch
wat voor eindes zijn dat dan?
als de vreemde levenstocht daar eindigt
terwijl ik dit uittyp
probeer ik me in te beelden hoe ik het zou moeten zeggen
welke emoties er op mijn gezicht zouden moeten zijn
en wanneer
en of ik er bij zou bewegen
ik kom tot de conclusie
dat het niet goed zou zijn als ik het zei
dat ik het beter toon
weer uittyp, maar dan live
of film hoe ik het overtyp
al die dingen
je kent het wel
show, don’t tell
dan maar niets vertellen
dan maar achter mijn schermpje blijven
dan maar in de zetel liggen en me afvragen hoe ik voort zou moeten met mezelf
dan maar dromen over hoe fijn ik het zou vinden om een
om iets anders te zijn
een robot
die geen amygdala heeft
niet ziek wordt
geen haast heeft
die niet huilt en niet kwaad wordt
die geen vriendschappen heeft en die niet moet onderhouden
die niet bang is van het leven of de dood
want ze leeft niet
en ze kan niet dood
ze kan enkel kapot gaan
en als ze kapot gaat, is het voorbij
en hoewel ik kapot ben
blijft het allemaal maar doorrazen