seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from Hong Kong SAR China
seen from China
seen from Germany
seen from Saudi Arabia

seen from Malaysia

seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Saudi Arabia
seen from United States

seen from Sweden

seen from United Kingdom
seen from United Kingdom

seen from United Kingdom

seen from South Korea

seen from United States

seen from United States
seen from United States
Neyse ki daima başka günler gelir. Başka düşler.
Başka gülüşler. Başka insanlar. Başka şeyler...”
—Clarice Lispector ✨️🪽🕊
Çay olsun huzur eşlik eder nasılsa 😊
Zaman aslında üç kelimeden ibaret: dün, bugün, yarın. Dün geçti, yarın belirsiz. Elimizde sadece bugün var. Ama biz çoğu kez bugünü de geçmişin pişmanlıkları ve geleceğin kaygılarıyla harcıyoruz.
Şiddetin İçinde Kaybolan Eğitim
“Bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.” Bu söz, Hz. Ali’den bize miras kalan en derin ifadelerden biridir. İçinde bilgiye, öğrenmeye ve öğretmene saygıya dair tarifsiz bir değer barındırır. Öğretmen, sadece bir meslek değil; bir toplumun vicdanı, geleceğe uzanan ışığıdır.
Ama bugün İstanbul’da yaşanan haber, bu sözün acı bir kontrastını gösteriyor. Bir öğretmen, öğrencisi tarafından hayatından edildi. Eğitim denilen kutsal süreç, ne yazık ki şiddetle lekelenmiş durumda. Böyle bir olay, sadece bireysel bir trajedi değil, toplumsal bir alarmdır.
Eğitim, ailede başlar; okulda şekillenir. Ama aradaki boşluklar büyüdükçe, çocuklar yanlış yönlendirmelere açık hale gelir. “Suça sürüklenen çocuk” gibi popüler ifadeler, bazen mağduru suçlu gibi gösterme riski taşır ve sorumluluğu sistemin kendisinden alıp bireye yıkar. Halbuki çocuklar, toplumun aynasıdır; onları yanlış yetiştirmek, hepimizin payına düşen bir kusurdur.
O yüzden sorulması gereken soru sadece “Bu çocuk neden böyle davrandı?” değil, aynı zamanda “Biz nerede hata yaptık?” olmalıdır. Toplum olarak şiddete, öfkeye ve umursamazlığa karşı birlikte durmazsak, daha çok öğretmen, daha çok masum hayat tehlikeye girecektir.
Bir harf öğretene minnetle bağlı kalmayı unutmamalıyız. Çünkü o harf, sadece bir bilgi değil; insan olmanın, sabrın ve sevginin temelidir. Ve eğer bunu kaybedersek, kaybedecek tek şey harf değil, insanlığımızın kendisi olur.
Karşımdasın ama, bak yoksun burada.
Hatırla, kaybettiğin her şey gibi yabancı, bir korkak belki.
Böyle hatırla. Sarılıp kendine sıkıca, bu hayat benim değil de.
Beni biraz da böyle hatırla.
:))
Yaşamak
Oyun değil ki bu yaşamak
Zaman dursa bir an .
Anlamasamda çogu zaman
Bir dilek tutarım zaman, zaman
Bu kötüler olur , zarar ziyan
Saçlarıma düşse bile ak
Oyun değil, bu yaşamak .
Yaptığım tek şey nefes almak ve yaşamak.