Agacoren Haber
seen from Türkiye

seen from Singapore
seen from Türkiye
seen from Maldives
seen from Türkiye

seen from China
seen from Hong Kong SAR China

seen from Australia
seen from Colombia
seen from Russia

seen from United States
seen from United States
seen from Taiwan

seen from United States
seen from China

seen from Malaysia
seen from Germany
seen from Netherlands
seen from Malaysia

seen from Malaysia
Agacoren Haber
Bazı konserlere gidilir... Bazıları ise ömür boyu hatırlanır.
Alphaville'in büyüsünü yaşadıktan sonra, şimdi sırada bir başka efsane var: Thomas Anders – Modern Talking.
"You're My Heart, You're My Soul", "Cheri Cheri Lady", "Brother Louie"... Bu şarkılar sadece müzik değil; milyonlarca insanın gençliği, ilk aşkı ve unutamadığı anıları.
15 Ağustos'ta İstanbul yine tarihe tanıklık edecek. Ben de o gecenin bir parçası olacağım. Telefon ekranından değil, binlerce insanla aynı anda o melodileri söyleyeceğim.
Bazı anlar fotoğraf çekmek için değil, sonsuza kadar hatırlamak içindir.
Ve bu gece onlardan biri olacak. ❤️🎶👌👍🤩
Herr Mannelig döneminin en yakışıklı ve en cesur şövalyelerindendir. Bunun yanında dinine düşkün bir Hristiyandır. İlk önceliği savaş ve vatandır. Onun için aşk sonradan gelir.
Bir gün trol kızı, bu genç şövalyeyi görür ve Bay Mannelig'e aşık olur. Uzun süreli bir sessizlikten sonra hislerini anlatmak ister. Herr Mannelig'i o kadar çok seviyordur ki onun için tüm sahip olduklarından vazgeçebilirdi. Sonunda genç şövalyenin karşısına çıkar ve ona evlenme teklifi eder.
"Herr Mannelig, Herr Mannelig benimle evlenir misin?"
Herr Mannelig bu teklifi kabul ederse trol insana dönüşecektir.
Genç şövalye, trol kızını üzmemek ve onu reddettiğini anlaması için susmayı tercih eder. Trol kızı tekrarlar:
"Herr Mannelig, Herr Mannelig benimle evlenir misin?"
Yeniden cevap alamayan trol kızı bu sefer ona verebileceği mükemmel hayattan bahseder. Dişi dağ trolü, Herr Mannelig’in evlenmeyi kabul etmesi karşılığında ona çeşitli hediyeler vermek ister.
Sırtına hiç eyer vurulmamış, gölgeli bahçede otlayan ve ağzında hiçbir şey olmayan 12 at,
Yeni, yıpranmamış, iğne veya tahtayla hiç dikilmemiş, beyaz tığ işi en parlak gömlek,
Taşları en kırmızı bakırdan yapılmış, çarkları gümüşle doldurulmuş, Tillö ve Ternö arasında on iki değirmen,
Her savaşında zafer getirecek, beraber savaşacakları on beş altın halka ile çınlayan bir kılıç.
Herr Mannelig trolün yüzüne bakarak onu Hristiyan bir kadın olmadığı için reddeder ve şöyle dedikten sonra arkasına bakmadan atını sürüp gider:
“Eğer Hristiyan bir kadın olsaydın,
Hediyelerini memnuniyetle kabul ederdim.
Ama biliyorum ki sen en kötü dağ trolüsün,
Necken'le* şeytanın tohumusun.”
Dağ trolü göz yaşlarına hâkim olamaz, acıdan ve hüzünden, titreyerek ve inleyerek koşarak kaçar. Şu sözler dökülür ağzından:
“Yakışıklı bir genç adama sahiptim ve o bana azap verdi.”
Mağarasına kaçan trol yaşadığı üzüntüyle öyle acı bir çığlık koparır ki bütün dağlar sarsılır ve ağaçlardaki bütün kuşlar uçar. Hatta acısına üzülen bazı kuşlar trolün yanına gider ve onunla birlikte ağlarlar, gözyaşını kimse dindiremez. Acımasız şövalye, köyüne döner ve bir süre sonra evlenir. Dağ trolü ise bu acı ile bir ömür geçirir.
Güzelliği bedenlerde değil, kalplerde aramanız dileğiyle…
Delibalın fazlası zehir..
Marc Angathe, Faye, John, Efsane, Kalilou Diakite, Amara Keita, Junior, Elisse and Marcel J. Each by Malick Bodian for M Magazine April 2024
Karşımdasın ama, bak yoksun burada.
Hatırla, kaybettiğin her şey gibi yabancı, bir korkak belki.
Böyle hatırla. Sarılıp kendine sıkıca, bu hayat benim değil de.
Beni biraz da böyle hatırla.
:))
Bir efsaneye göre;
Kırmızı iplik seni seçtim demenin en eski yolu
Ama bu bir hediye değil bu geri dönüşü olmayan bir söz. Bir kez bağlandığında artık başka birini sevsen bile hep eksik kalırsın.
O iplik sadece bir kişiye bağlanabilir. Eğer o kişide sizi severse iplik ruhunuzu ve kaderinizi bağlar. Ama sevmezse...
İplik her geçen gün sıkmaya başlar önce bileğini sonra kalbini.Ne kopar ne çözülür
Sadece şunu hatırlatır;
"Sen birini sevdin, o seni sevmedi. "
Bu yüzden insanlar artık iplik bağlamıyor
Ama bazıları hala taşıyor onu
Görünmeyen bir çizik gibi bileğinde
Unutulmamış bir acı gibi içinde...