Het blijven calamares, 'alhoewel ik nog wel zo weg was van het woord calamanus'
Door Marlie van Uden
Alhoewel ik nog wel zo weg was van het woord Calamanus, een combinatie van u raadt het vast al calamares en varkensanus, moet ik u bij deze dus toch gaan teleurstellen dat dit woord volgend jaar niet in de Dikke Van Dale opgenomen zal worden. In het rapport van het Europese Parlement over voedselfraude, dat de Lange afgelopen donderdag presenteerde in Brussel, komt namelijk helemaal niks voor over calamares die zouden bestaan uit varkensanus. Het schijnt dat de Lange het verhaal heeft ‘van horen zeggen’, zo verklaart haar woordvoerder aan opiniepagina Joop.
Maar waarom vertelt de Lange dit soort verhalen dan aan de media? Ik begrijp goed dat aan het licht moet worden gebracht dat fraude met voedsel een structureel en groeiend probleem is in de Europese Unie. Maar die lijst met voedsel, waar weldegelijk onderzoek naar is gedaan en waar dus uitkwam dat er wel eens mee gesjoemeld wordt (denk aan het paardenvlees in de lasagne), is al lang zat! Ga dan niet nog eens de calamares erbij betrekken met de quote: ‘Gefrituurde inktvisringen worden geregeld van varkensanus gemaakt. Daarom eet ik calamares alleen nog aan zee’, aldus de Lange.
In mijn ogen smullen niet alleen de media van dit soort verhalen, vaak zijn het de politici zelf. De politici die deze Broodje Aapverhalen de wereld in brengen, kicken wel op een beetje extra aandacht voor het onderwerp dat zij op de agenda willen hebben. Want hoe walgelijker een broodje aap, hoe groter de kans is dat het doorverteld wordt. Ik begrijp alleen niet waarom de aandacht voor een bepaald onderwerp voor een politicus belangrijker is, dan het serieus nemen van deze politicus. Daarom hoop ik dat de media de volgende keer de beweringen van politici wat beter checken, voordat zij klakkeloos deze ‘smakelijke verhalen’ overnemen.