#chembla

[chemicalocean2]

Buong buhay ko, biktima ako ng “Maganda ka nga, ang taba mo naman”.

You can’t even imagine kung ilang beses na akong nasabihan ng ganyan. Magulang ko nga sinasabihan ako ng ganong salita, yung iba pa kaya. Suki ako sa mga tiyahin ko, alam nyo, yung mga titas na puro pula lang sa mga pamangkin, pero baho ng sariling anak di nila nakikita. Dumating nga ako sa puntong di na umaattend ng family gathering kase oras ng kainan sinasabihan ako lagi ng “Wag kanang kumain nyan, lalo ka lang tataba”.

 Mataba naman sadya ako, simula bata palang, malaki katawan ko. I love to eat, I eat everything, wala akong arte sa pagkain, lahat ng gulay at prutas kinakain ko, isda, karne, wala akong pinipili. I really love food.

Nung teenager ako, doon ako nadepress kase nga ba’t yung iba ang ganda ng katawan, bakit ako malaki hita ko, may tyan, malaki braso ko. Ba’t ako lang ang sinasabihan na masama ang katawan, dahil ba mataba ako? I started starving myself, pag may kinakain ako na feel ko ang bigat, sinusuka ko din kaagad. Hindi na ako lumalabas ng bahay kase feel ko ang pangit ng mga suot ko, kita taba, kita bilbil. I hated my body, I hated myself, gusto ko mapuri din ako ng iba. I was so insecure ang uncomfortable with my body. Ilang taon tumagal ang ganyang mindset ko. Very toxic. 

But you know what. At the age of 24, hindi nabawasan ang timbang ko since nung teenager pa ako and I feel so sexy rn with my curves na kayang kaya kong mag two piece sa dagat. Kaya kong mag dress nang maigsi, kaya kong mag shorts, kaya kong mag spaghetti. And who cares kung may pupula man sakin. I’m not doing anything wrong to you. Hindi katawan ko ang nag bago, hindi rin ang sinasabi ng iba ang nag bago. Mindset ko ang nag bago. I eat everything I want, always with moderation syempre. I feel comfortable with myself, I love myself, I love my body. I thank myself kase nakaya kong ibahin ang isip ko. Biggest flex ko talaga ang katawan ko ngayon, hahaha! I’m happy with myself na tinatawanan ko nalang yung mga pulaera kong tita pag naiinggit sila at nakikita nila akong masaya pag naka two piece :)))))

[chemicalocean2]

Na inlove kana ba sa poser?

Bata pa ako noon, 14 palang ata or 15. Nakilala ko sya sa Yahoo Messenger, hindi ko na alam kung paano, basta ang naaalala ko nag uusap lagi kame thru chat. Nag pakilala sya bilang Brian Romano,17 yrs old na taga Italy din, pero different region from me. Iisa lang yung picture nya na meron ako, hindi sya nag bibigay ng iba. Pero kahit ganon, never akong nag dalawang isip na baka poser sya, dahil buong barkada nya nakakausap ko, pinakilala nya din ako sa mga pinsan nya, tas isa sa mga barkada nya naging bestfriend ko, si JM. 

Naging kame for more than one year. Never kameng nagkita pero lagi kame nag tatawagan, nag chachat, no videocalls pero kampante ako dahil feel ko parte narin ako ng samahan nilang mag babarkada kahit malayo ako. 

Nalaman ko nalang ang lahat nung naging tapat sakin ang bestfriend ko. Tinawagan nya ako at sabi nya na hindi daw JM ang pangalan nya, na babae sya at nag panggap lang syang lalaki kase babae din daw type nya. Tapos sabi nya na may kelangan din akong malaman tungkol kay Brian. “Tawagan ko si Brian, hindi nya alam na icoconference ko sya at naririnig mo, ikaw na ang bahalang humusga”. Grabe, gumuho mundo ko nung boses babae ang sumagot. At ang masakit pa doon, kilala ko yung boses!!! Ang boses na sumagot ay boses ni Kim, na pinakilala sakin ni Brian bilang pinsan nya. 

In short, si Kim at si Brian ay nag iisang tao lang. Then si bestfriend JM at isa sa mga barkada nila ay nagiisang tao din.  Doble akong naloko. Bestfriend ko at boyfriend ko parehong poser. Tapos ang mga hinayupak nilang barkada manloloko din, ilan din sila, mga 10/12 silang lahat. Biruin nyo for more than one year pinaniwala nila sakin sa may Brian at JM talaga, yung nag papanggap silang lahat. “Ay oo, kasama ko si Brian ngayon” “Punta kame kila Brian mamaya” “Nag laro kame nina Brian at JM kanina” “Si Brian miss kana daw”. Mga ganon. Ang gagaling diba.

After nung tawag na yun wala na bigla lahat. Hindi na ako humingi ng paliwanag, wala. Wala na akong kinausap sa kanila. Si bestfriend lang yung minsan nag memessage parin sakin, once a year, pero yung usapan namin di na tulad nung una. Hay nako, ngayon ang dali dali ko lang kinwento, tinatawanan ko pa, pero noon sobrang nasaktan talaga ako. Feel ko ang tanga tanga ko, sooobra. 

Kayo ba nainlove na kayo sa poser?  Sana hindi lang ako yung tanga :)))))

[chemicalocean2]

Sobrang init na dito. S o b r a. Nagigising nalang kame bigla dahil lunod na sa pawis, kahit buksan pa namin mga bintana, mainit na hangin lang ang pumapasok or sometimes kahit hangin walang wala. Aminado ako, hindi parin kame gumagamit ng aircon dahil sabi namin pareho na saka namin bubuhayin kapag di na talaga namin kaya. Oh diba martir, hahaha! Pero yung init talaga feel na feel mo, summer na nga talaga. Ang bilis. Nag lockdown kase ng two months kaya hindi namin naranasan ang spring ngayong 2020. Winter tas summer na kaagad. 

Ibig sabihin panahon na para sa mga dress. Yung mga binti ko kase, guys, di talaga sila nakikisama pag summer. Since malaki sila, hindi talaga pumapasok sa pants. Pati shorts hindi ako marunong mag suot at mag dala, hahaha. Kaya pag summer puro dress ako. Ang dami kong binili nung nag sale then sa pinas bumili din ako ng ilan nung umuwi kame. Comportable ako sa mga ganong damit. Kesa naman matunaw ako sa init pag naka jeans at tshirt, grabeeeee. 

[chemicalocean2]

I followed some Blogs na feel ko active sila? Kase doon ko lang din naman kinuha sa mga notes ni kuya Rhads sa mga huli nyang post, yung mga nag like ibig sabihin gumagamit parin sila nang Tumblr, tama ba ako? Basta doon ako pumili. I personally prefer other personal Blog, yung mga araw araw nag kekwento. Mahilig kase akong mag basa, makichismis sa buhay nang iba. Tas finollow ko din yung ibang may content na anime, games at personal pictures. Nag backread na ako sa ilan, nakaka miss din talaga. Inabot ako nang isang oras sa pag babasa. Nainspire ako lalong mag blog. 

Sana talaga tuloy tuloy na tong pag boblog ko, para may mabasa ulit akong mga past kwento kwento ko 10 yrs from now. Nakakatuwa kase, nag backread din ako doon sa dati kong Blog importedfeelings e ang tagal tagal na nang mga post ko doon. Tinawanan ko lang, dami ko talagang drama noon. Sige bye na. May night shift pa ako!!!

[chemicalocean2]

L i t e r a l na umiyak ako kanina habang nag kukwenta nang mga bayarin. Dumating narin ang sweldo ni Gian sa isang linggo nyang trabaho nung May. Kinuwenta namen ang lahat lahat, ang renta, ang mga subs, ang mga bills para alam namin kung kulang ba or ay matitira pa sa pera naming hawak. Nung una hindi ako nag sasalita, kwenta lang ako ng kwenta, tas mayamaya sabi ni Gian “Oh kaya naman pala nating bayaran lahat ngayong buwan na to ah” doon na ako umiyak. Hagulgol talaga. Hindi ako makapaniwala na nakaya parin namin. Iyak ako ng iyak tas si Gian niyakap nya ako habang tumatawa. Hayyy grabiii. Ang luwag na ng pakiramdam ko ngayon. 

Anyways, good evening guys!!!

[chemicalocean2]

1 Night 2 Days 

Finally nahanap ko na ulit yung site kung saan pinapanood ko mga episode nila with eng sub. Feel ko talaga noon sa youtube ko nalang sila mapapanood, e di ko naman masyadong type manood sa youtube tas automatic ang sub. January pa ata huling episode na napanood ko, tas wala na. Hindi ko na nahanap yung site which is kshow123. Ewan ko lang kung bakit, baka shunga lang talaga ako kung mag hanap. Anyway, since madami dami na ang episode na hindi ko pa napapanood, pag pupuyatan ko talaga to. 

Naalala ko tuloy nung first time kong nanood ng 1N2D, season 3 na sila noon. I started kase before that TROS ang sinusubaybayan ko, eh nandoon si Uhm Tae-woong kasama ang anak nya, si Ji-on. Tas doon ako nacurios noon inimbita nya si Cha Tae-hyun kasama ang pangalawa nyang anak tas nag uusap sila tungkol sa 1N2D. Yun pala magkasama sila sa season 2. I decided na manood nang isang ep. Gusto ko sana simula sa season 1 pero di ko na mahanap in streaming na may sub in eng, kaya naman sa first ep nang season 2 nalang ako nag simula. Sa isang araw nakaka 6 episodes ako, pinag pupuyatan ko talaga. Sobrang aliw ako.

Fave season ko ang 3. Actually, nung natapos kong panoorin ang season 2, ayaw kong simulan ang season 3 kase iba na ang mga members. parang napamahal na ako sa mga lumang members kaya hindi ko masyadong naenjoy ang mga unang 4/5 episodes nang bagong season. Pero ghurl. Sobrang dami kong tawa lagi, yung sobrang lakas nang tawa ko, na halos mautas na. Naenjoy ko talaga silang lahat kahit pinaka favorite ko sa kanila ay si Cha Tae-hyun. In love na in love ako sakanya, sa pagkatao nya tas aliw na aliw ako sa tawa nya, hahahaha! Lahat nang kdrama nya, movies, pinanood ko lahat. Pero gusto ko din yung iba, walang 1N2D kung hindi sila kumpleto laging mga members. 

Natapos ang season 3 dahil madaming reason chuchu, scandal mga ganon. Sobrang lungkot ko kase wala na naman ang mga mahal kong members. Panibago nanaman. Nag start ang season 4 last yr lang, october ata? November? Hindi ko na tanda, basta last yr lang. Iba yung dating ng mga bagong members, gusto ko sila, natatawa din ako sobra, pero iba talaga yung season 3. 

Oki, sigi tama na, simulan ko na manood ulit. Sobrang dami ko nang nasabi hahaha. Byeeee

[chemicalocean2]

Guys never tell someone na ang taba taba mo or mag diet ka nga or even sama mong tingnan, things like that. Hindi nyo alam kung gaano kasakit at kabigat ang mga ganong salita. Please be careful with your words. 

[chemicalocean2]

Napag usapan na namin na since kakakuha lang namin nang bahay, hindi muna kame mag tatravel (I mean a big travel, out of country) this year. Tipid tipid muna, ipon ipon, gusto namen pareho na ma-stable muna kame kase ang laki din nang nagastos namen makuha lang tong bahay na to, grabe. It’s been already 4 months since nag live in kame ni Gian, may naipon na sanang konti kaso dumating si Covid-19, kaya kinailangan namen pareho tumigil sa trabaho. Tuloy parin naman ang sahod konti nga lang, sapat lang sya para sa bayad sa bahay. Hay. One month na simula nung bumalik na kame pareho sa work, pero ngayon palang bumabalik sa normal ang lahat. 

But hindi talaga mapakali ang isip ko kaya nag paplan na ako para sa next travel namen, hihihi. 80% sure na kame para sa destination, yesssss!!!