#daniel castellani

[malditomundo]

Trener

Andrzej Kowal w 2014 roku mógł poprowadzić kadrę, ale nie czuł się gotowy

Bartosz Kurek widzi siebie w roli trenera po zakończeniu kariery, ale na pewno nie reprezentacji Polski

Myślę, że wszyscy gdzieś tam podskórnie mamy jeszcze jedno wielkie marzenie - żeby sukcesy drużyny narodowej były dziełem polskiego sztabu szkoleniowego.

Pamiętam 2004 rok ze Stanisławem Gościniakiem w roli I trenera i nie wspominam tego okresu zbyt dobrze.

Pamiętam każdego kolejnego trenera zagranicznego, którzy (oprócz de Giorgi) odnosili po kolei wielkie i mniejsze sukcesy z polską kadrą i każdego z nich (oprócz Anastasiego) darzę ogromnym szacunkiem za dołożenie swojej cegiełki do rozwoju siatkówki w Polsce:

Raul Lozano - rewolucja, viceMŚ 2006 i awans do finałów LŚ

Daniel Castellani - ME 2009

Andrea Anastasi - LŚ 2012

Stephane Antiga i Philippe Blain - MŚ 2014

Vital Heynen - MŚ 2018

Nikola Grbić - viceMŚ 2022, LN 2023, ME 2023, viceIO 2024

Wszystkie sukcesy w ciągu tych ostatnich 20 lat odnosiliśmy z zagranicznymi trenerami. Myślę, że najważniejsi byli pierwsi z nich: Lozano, który wprowadził rewolucję i dyscyplinę, zdobył pierwszy medal, i Castellani, który po nim - uspokoił nieco atmosferę i wygrał po raz pierwszy złoto.

Myślę, że Grbić trafił na najlepsze roczniki w historii polskiej siatkówki wychowane na pierwszych sukcesach drużyn Lozano i Castellaniego. Reprezentacja po następnych IO będzie jednak wielką niewiadomą i na pewno ogromnym wyzwaniem.

Jeśli myślimy o polskim trenerze, wszyscy wyobrażamy sobie Michała Winiarskiego, który pozytywnie zaskakuje z reprezentacją Niemiec i świetnie prowadzi Wartę Zawiercie do kolejnych sukcesów. Czy chciałabym rzucić pierwszemu od 24 lat polskiemu trenerowi wyzwanie budowania drużyny narodowej tuż po największych sukcesach w dziejach polskiej siatkówki?

Przyjmę każdą decyzję, bo zarówno PZPS, jak i sami zainteresowani kandydaci wyraźnie wykazują się dużą odpowiedzialnością w kwestii wyboru trenera kadry.

[elcorreografico]

Avanza la mesa conjunta de diálogo en El Mondongo

#LaPlata: Avanza la mesa conjunta de diálogo en El Mondongo

El referente de la asamblea, Daniel Domínguez, se mostró satisfecho por la reunión realizada este jueves, en el Colegio Santa Margarita María de Alacoque, ubicada en 117 entre 66 y 67.

Tras el dialogo dispar entre las distintas fuerzas opositoras y del oficialismo, sumado a las fuerzas de seguridad, se realizó la reunión entre los funcionarios, los efectivos y los asambleístas con el afán de…

View On WordPress

[eldziq]

Brawo Kuopaki :D

[cichypit]

[carovolley]

[pasculinalog]

Słyszałem już wiele hymnów narodowych, ale prawda jest taka, że tym który najbardziej mi się podoba, jest hymn Polski. Przede wszystkim z powodu takiej małej rzeczy. Wydaje mi się, że muzyka, dźwięk jest bardzo piękny. Najważniejsze jednak jest to, że kiedy jest odśpiewany a capella, ta energia, pasja, którą wszyscy wkładają w jego śpiewanie jest niesamowita. Za każdym razem gdy go słyszę, mam gęsią skórkę.

Daniel Castellani

[iaminlovewithvolleyball]

Daniel Castellani & Sebastian Świderski | 2010

[malditomundo]

Wolałabym, żeby Castellani nadal trenował polską reprezentację, ale skoro nie może, to chociaż dobrze, że prowadzi polską drużynę, bo można w ciemno obstawić jej sukces.

(Tak, Castellani jest moim idolem, ideałem, faworytem, ulubieńcem. Jestem w nim szaleńczo zakochana i będę do końca życia wychwalać pod niebiosa.)

A teraz wróćmy do spraw najważniejszych. Niedawno przeczytałam słowa Antonina Rouziera, który ma wrażenie, że z Danielem są w stanie wygrać wszystko. Bo Castello miesza w głowach, pozytywnie. Zmusza zawodników by uwierzyli w siebie. Nie raz mu się to udało. Szczególnie w pamięć zapadnie mi mieszanie w głowach przetrzebionej i mocno odmłodzonej reprezentacji Polski w okolicach września 2009 roku. Castellani postawił na motywację i umiejętność koncentracji, to dzisiaj Kędzierzyn pokazał w całej swojej krasie. Strona fizyczna wcale nie traci na priorytecie psychiki, bo Gacek znów przy Danielu błyszczy swoim niezrównanym blaskiem. W meczu z Arkasem Piotrek zdawał się być wszędzie na boisku, zawsze tam, gdzie miała uderzyć piłka.

Ten sam Antonim Rouzier, w tym samym artykule przyznał, że korzysta z licznych wskazówek Daniela, między innymi z tej, żeby w ataku częściej wykorzystywać spryt i mądrość niż siłę, tak jak zawsze był tego uczony (Blain?!). To jedna z tych cech, która sprawia, że Castello jest idealnym trenerem dla młodych siatkarzy. Nie dość, że potrafi przekonać do swoich pomysłów, to one jeszcze okazują się całkiem pożyteczne. W dzisiejszym meczu Rouzier zdobył 27 punktów, najczęściej obijając ręce Bogu ducha winnym graczom Arkasu.

- Mieliśmy odprawę, dopingowałem zawodników, mówiłem, że są w stanie grać jeszcze lepiej niż dotychczas, ładowałem im energię - opowiadał. - W trakcie meczu dotarło do mnie, że wszystko zepsułem. Patrzę na siatkarzy, a oni mimo prowadzenia dwoma punktami są wyraźnie niezadowoleni. Zachowywali się, jakby chcieli Turków roznieść, mieć 60 bloków i 85 procent skuteczności w ataku. Zawołałem Krzyśka Stelmacha (drugiego trenera - red.) i kazałem mu wszystko odkręcić. A potem, w dłuższej przerwie, sam im powiedziałem, że się pomyliłem.

Castellani to przede wszystkim spokój i ogromna mądrość.