Η πορεία του κολάζ
Η τέχνη του κολάζ χάραξε την δική της πορεία στην ιστορία της τέχνης εμπνέοντας πολλούς καλλιτέχνες και σε μεταγενέστερα κινήματα. Στην ουσία το κολάζ άρχισε να χρησιμοποιείται με την εμφάνιση του μοντερνισμού, ως μία τεχνική που έρχεται σε αντίθεση με τα κλασσικά πρότυπα σύνθεσης. Ξεκίνησε να παίρνει μορφή στον χώρο της τέχνης με τους πειραματισμούς και ύστερα τα αμέτρητα έργα των Pablo Picasso και George Braque. Κυβιστικά έργα με αποκόμματα χαρτιών, εφημερίδων σε συνδυασμό με μολύβι ή κάρβουνο.
Στην συνέχεια πέρασε στον Κονστρουκτιβισμό και τον Ντανταϊσμό με έργα περισσότερο κατασκευαστικά, με χαρακτηριστικά εκείνα του Κazimir Malevich,Jean Arp,Hannah Höch. Έτσι διανύοντας τον 20ο αιώνα, βρίσκουμε Σουρεαλιστές και ποπ-αρτ καλλιτέχνες να δημιουργούν κολάζ όπως τον Josheph Cornell και τον Andre Breton και ό Richard Hamliton αντίστοιχα. Επιπλέον αρχίζει το κολάζ να αποκτά μια πιο αποδομημένη σημασία και με μια άλλη ματιά οι εγκαταστάσεις σε χώρους να είναι μια μορφή κολάζ από μόνες τους. Με τα στοιχεία που συνδυάζονται να είναι οι πίνακες, τα αντικείμενα, εξοπλισμούς, τον χώρο που βρίσκονται όσο και τα άτομα που βρίσκονται εκείνη την χρονική στιγμή μέσα.
Κάπου στα μέσα του 20ου αιώνα και με την άνοδο της τεχνολογίας, το κολάζ πλέον έχει εξαπλωθεί και πλαισιώσει πολλά κινήματα με πολλαπλούς τρόπους. Έχει αρχικά να χάνεται αποκλειστικά η αναλογική του σημασία και να αποκτά ψηφιακή μορφή, είτε να είναι ένας συνδυασμός τους.
Το κολάζ έχει διευρυνθεί και ασπαστεί με τα χρόνια όλους και περισσότερους τομείς και κινήματα της τέχνης, είτε εστιάζοντας την ανάπτυξη της ως προς την τεχνική,τα υλικά την σύνθεση, είτε στο μήνυμα και στο περιεχόμενο που υπάρχει επιθυμία για επικοινωνία.







