#dnrpp

[maleke-dande]

حالی که من اين حکايت بگفتم دامن گل بريخت و در دامنم آويخت که الکريم اذا وعد وفا

haaly ke man in hekaayat begoftam damaan gol berikht va dar daamanam aavikht ke alkarim ozaa va’ad vafaa

As I made this allegory, the flowers spilled from his skirt And hanging off of mine he said: “A generous man keeps his word!”

(This picture is about how Sa’adi’s Golestan--literally, land of flowers--came to be. In the full poem, Sa’adi is walking around in a flower garden with a someone who is picking flowers. Sa’adi moans about the ephemerality of flowers and proposes he make a book, the leaves of which will produce the beauty of flowers for all eternity. This couplet is the moment where the friend is like “OMG YOU HAVE TO DO IT!”)

[maleke-dande]

آسمان آبی تر آب آبی تر من درایوانم رعنا سر حوض رخت می شوید رعنا برگ ها می ریزد مادرم صبحی می گفت :‌ موسم دلگیری است من به او گفتم : زندگانی سیبی است ‚ گاز باید زد با پوست زن همسایه در پنجره اش تور می بافد می خواند من ودا می خوانم گاهی نیز طرح می ریزم سنگی ‚ مرغی ‚ ابری آفتابی یکدست سارها آمده اند تازه لادن ها پیدا شده اند من اناری را می کنم دانه به دل می گویم خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود می پرد در چشمم آب انار : اشک می ریزم مادرم می خندد رعنا هم .

Sohrab Sepehri - Saade Rang

A bluer sky A bluer water I'm on the balcony, Ra'na's by the pool Washing her clothes The leaves are falling My mother one morning said: It's a dismal season I said to her: Life is an apple, we should bite into its skin The neighbour's wife at her window knits and sings "I sing a goodbye song And knit a pattern of a rock, a bird, a cloud" A smooth sunbeam The starlings have come New wildflowers have been found I peel a pomegranate and say to myself It would be good if the seeds of people's hearts could be seen Pomegranate juice jumps in my eye: I shed tears My mother smiles Ra'na, too.

[maleke-dande]

مرا به زوزه ي دراز توحش درعضو جنسي حيوان چه کار؟ مرا به حرکت حقير کرم در خلاء گوشتي چه کار؟ مرا تبار خوني گل ها به زيستن متعهد کرده است تبار خوني گل ها, مي دانيد؟

Forough Farrokhzad

Maraa be zoozeye deraaze tavahosh Dar ozve jensiye heyvaan che kaar? Maraa be harkate haghire kerm dar khalaa'e gooshti che kar? Maraa tabaare khooniye golhaa be zistan mote'ahed karde ast Tabaare khooniye golhaa, midaanid?

What have I to do with the long, savage howl In an animal's sexual organ? What have I to do with the lowly thrustings of a worm in a fleshy vaccuum? The bloody lineage of roses has bound me to existence. The bloody lineage of roses, you know?

[maleke-dande]

چرا توقف کنم،چرا؟ پرنده ها به ستوی جانب آبی رفته اند افق عمودی است افق عمودی است و حرکت : فواره وار و در حدود بینش سیاره های نورانی میچرخند زمین در ارتفاع به تکرار میرسد و چاههای هوایی به نقب های رابطه تبدیل میشوند و روز وسعتی است که در مخیله ی تنگ کرم روزنامه نمیگنجد چرا توقف کنم؟ راه از میان مویرگ های حیات می گذرد کیفیت محیط کشتی زهدان ماه سلول های فاسد را خواهد کشت و در فضای شیمیایی بعد از طلوع تنها صداست صدا که ذوب ذره های زمان خواهد شد . چرا توقف کنم؟

Forough Farrokhzad

Why should I stop, why? The birds have gone in search of the blue plane, The horizon is vertical The horizon is vertical and its movement fountain-like And in the corner of my eye Shining planets spin,  The earth starts to rotate in synchrony,  And wells of air Convert into converging tunnels;  And the day is an expanse That cannot be contained in the narrow mind of the worm that is the daily paper.

Why should I stop? The path passes between the capillaries of life,  The Moon's nurturing womb Will kill the rotting cells.  And within the chemical space after sunrise  Is only the voice.  The voice that will melt into the atoms of time  Why should I stop?

[maleke-dande]

در آن تخت و ملک از خلل غم بود که تدبیر شاه از شبان کم بود

Sa'di - Bustan - Ch1 v5

dar aan takht o malek az khaal gham bood ke tadbire shaah az shabaan kam bood

Within country and kingdom, despair and ruin will fester When the counsel of the king pales to that of the shepherd.

[maleke-dande]

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیک به خون جگر شود

Hafez

I fear that tears will our sadness unveil And these secrets to the world reveal. They say: with patience, a stone to ruby turns And yes, it does, as a heart to pulp churns.

[maleke-dande]

بیا تا گـل برافـشانیم و می در ساغر اندازیم فـلـک را سقـف بـشـکافیم و طرحی نو دراندازیم اگر غـم لـشـکر انـگیزد کـه خون عاشـقان ریزد مـن و ساقی بـه هـم تازیم و بـنیادش براندازیم

Hafez

Biyaa taa gol barafshanim o mey dar saaghar andaazim Falak raa saghf beshekaafim o tarhi now darandaazim Agar gham lashkar angizad ke khoon 'aasheghaan rizad Man o saaghi be ham taazim o bonyaadesh barandaazim

Come! Pour a new goblet of Wine and let us scatter the flowers We shall tear the sky asunder and cast ourselves a new day! If Sorrow raises an army that sheds the blood of Lovers Together, I and the Cup-bearer shall keep his forces at bay!

[maleke-dande]

بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولی کس بی بلای خار نچیده‌ست از او گلی

Hafez

Pas gol shekofteh mishavad in baagh raa vali Kas bi balaaye khaar nachidast az oo goli

So in the garden blooms the rose and yet One cannot pluck it without suffering the thorn.