de dood geurt
als hoop zich varen laatspreidt zich de duisternis donderkoppen naderenhij loopt en kijkt bezorgdmet de capuchon strakkondigt zich zware regendie hem diep vallen laatin zakkende ondergrond zoekend naar wat houvastzwaaien krampend armenin de ijdele poging falendhet evenwicht te houdenop de lippen besterft de gilwaar de geur van nat zandde verrotting van het levende neus zich laat speurende sluizen…
View On WordPress













