#dylan occoner

[orendast]

“Sırları karanlık yapan onları ne kadar uzun süre sakladığınızdır. Ve bazı sırlar sizi suç ortağı yapar.”

[nisqqqq]

vazgeçmiyorum korkma. tökezleyerek de olsa sözümü tutuyorum. kapına kadar koştuğum anlar olmuyor değil ama kapıyı çalmadan geriye dönüyorum. sadece bazen, saatlerce o kapının önünde oturuyorum.

[orendast]

sevgili d` bugün yine terk edildim.

[orendast]

Mıknatıslar birbirinden uzaklaştığında araya ne kadar mesafe kovarsanız tekrar birbirlerine çekilmeleri o kadar uzun sürer ama dünya döner ve uzay zaman eğrisi bükülür bir gün, bir metal yeniden çekim alanına girer ve kendimi, kapattığım bir kapıyı çalmak üzereyken bulurum.

[orendast]

Bana söylemiştin, bunun frenleri tutmayan bir arabanın içinde olmak demek olduğunu ve ben de buna bayılmıştım. Ben seni o arabanın içinden attım. Çünkü çarpacaktım. Frenleri tutmuyor dediğinde sana inanmıştım. Sağ çıkamayacağımı biliyordum. Frene basmayı denemedim. Çünkü sana inanmamak ölmekten daha korkutucuydu.

[orendast]

Benim suç ortağımdın. Biz geçecektik bu dünyanın üzerinden, sen ve ben. Yaşam bizim oyunumuz olacaktı. Köşe başındaki bir tehlike gibiydin sen. Ben köşe başını aldım senden. Şimdi ikimizin de kalbi ucu kırılmış bir bıçak gibi. Körelmiş ve pas tutmuş.

Ve son kez aynı sigaradan içimize duman çekiyoruz. Her zaman mağlup olduğumuzu biliyorduk, birbirimize kalışımızdan belki. Birbirimizin zaferi olsaydık eğer, sen de biliyorsun, diğerleriyle yarışmak zorunda kalmazdık.

[orendast]

İkimizin de öğrenmesi gereken şeyler var ama birbirimizden değil. Çünkü sen bir konuda haklıydın, bazen yanlış kişi biz oluruz

[orendast]

Kapattığın kapıları bir daha açmamalısın Angie, üzerine kapanan kapıları bir daha çalmamalısın