#ekeinos

[feelingemptywithouthim]

Είσαι 337.54 χιλιόμετρα μακρυά.

Και όμως, υπήρξαν φορές που σε ένιωθα πιο κοντά μου από οποιονδήποτε άλλο.

[ssssleepp]

"Θα'θέλα να χω κάποιον, να με χαζεύει σαν να' μαι ξάστερος ουρανός.

Και το βλέμμα του ,να'ναι ζεστασιά ,να 'ναι σπίτι."

[psyh3delia]

Έβαλα φωτία, να κάψω την ανάμνηση και κάηκα μαζί της.

(m)

[aspioumemazi]

Θεσσαλονίκη και έρωτας. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!

Ναι ας πούμε εγώ θα ήθελα εσένα και ένα δικό μας φοιτητικό διαμέρισμα στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς πολλά πολλά. Ξέρεις.. Ίσα ίσα ένα κρεβάτι, εσύ εγώ και τα όνειρά μας. Εγώ θα ξυπνούσα νωρίτερα γιατί εσύ είσαι ρου ύπνου και θα σου έκανα πρωινό και αντί να περιμένω να ξυπνήσεις θα γέμιζα τα χείλη σου με μερέντα και θα σε φιλούσα για να ξυπνήσεις πιο όμορφα. Και μετά το πρωινό, το δωμάτιο θα γέμιζε ήχους από την ατέλειωτη καύλα του σεξ. Και δώστου οι βόλτες έξω από τον Λευκό το Πύργο και δώστου οι βόλτες στα στενάκια• και το βράδυ μετά από τα ξίδια, θα γυρνούσαμε σπίτι και θα σφάζαμε στον καναπέ και θα χαμογελούσαμε για τις ηλίθιες ιστορίες που περάσαμε στο δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο αμαλάχι. Και τις φορες που θα έβρεχε θα καθόμασταν αγκαλιά χωρίς να μιλάμε. Εγώ θα διάβαζα βιβλία και εσύ θα άκουγες την καρδιά μου να χτυπάει και το αντίστροφο. Και όταν θα βλέπαμε το χιόνι, πράγμα σπάνιο για την Ελλάδα, θα χαιρόμασταν σαν μικρά παιδιά. Και θα ζήλευα όταν ο τύπος που είχαμε γνωρίσει στο μπαράκι σου την έπεφτε και θα τσακωνόμασταν για την τύπισσα που γνώρισα στην σχολή. Και θα φωνάζαμε και θα φιλιόμασταν και θα περνούσαμε καλά. Και μετά πάλι σεξ• σεξ μέχρι να περάσουν τα νεύρα. Και όταν θα διάβαζες θα σε φιλούσα συνέχεια στο λαιμό να μη συγκεντρώνεσαι, να με δεις στο μυαλό σου. Μόνο εμένα, μόνο εσένα. Και δώστου τα κλάματα όταν δεν θα περνούσες σε κάποιο μάθημα και δώστου οι χαρές όταν θα περνούσες. Και γέλια, πολλά γέλια. Εγώ θα σε κορόιδευα για το επίθετο σου, για τις ζωγραφιές στα βιβλία σου, για τα αρκούδια σου και εσύ θα με κορόιδευες για το κούρεμα μου, για τις γελοίες φοβίες μου και για την μανία μου να φοράω φόρμες αντί για πιτζάμες. Και εγώ θα ζήλευα όταν θα έδινες περισσότερη προσοχή στον σκύλο μας, ναι μωρέ, και θα το έπαιζα θυμωμένος και θα κοιτούσα τηλεόραση. Θα προσπαθούσα να συγκρατήσω τα γέλια μου. Και τις φορές που όντως θα θύμωνα μαζί σου θα καθόμουν στην πολυθρόνα για να μην έρθεις δίπλα μου και εσύ θα κλεινόσουν στο δωμάτιο, αλλά το βράδυ, ακόμη και αν κοιμόμουν στον καναπέ, δεν θα παραλείπαμε την καθιερωμένη μας, "καληνύχτα". Όποτε όμως γυρνούσες αργά από έξω, θα σε περίμενα, αλλά ίσως με μούτρα από αγωνία. Μέχρι να με φιλούσες βέβαια. Και όποτε γυρνούσα εγώ αργά, μετά από τσακωμούς, θα γελούσα από το ποτό και εσύ θα με έπαιρνες αγκαλιά και όλα θα τα ξεχνούσα. Και θα φώναζες μόλις με έβλεπες να κάνω πολλά τσιγάρα και θα νευρίαζα, αλλά Καταλαθος θα ήξερα ότι νοιάζεσαι. Στην κουζίνα θα πειραματιζόμασταν τέρμα, είναι να μην γελάς; Από μαγειρική μηδέν. Και να τα πιτογυρα και οι πίτσες και να οι γκρίνιες για τα παραπάνω κιλά. Και όταν θα σε έλεγα χοντρή για να σε πειράξω, θα έσκυβα και θα φιλούσα την κοιλιά σου και μετά θα σε γαργαλούσα, όσο εσύ θα κλαψούριζες ότι δεν είμαι άλλο ερωτευμένος μαζί σου. Όποτε είχαμε χρόνο θα λιώναμε στην καύλα. Το σπίτι θα γέμιζε βογγητά και θα γελούσαμε με τις παρατηρήσεις των γειτόνων. Έτσι θα κυλούσαν οι μέρες μας, μωρό μου.

[ssssleepp]

Όλο το γαλάζιο τ'ουρανού

Το' χε κλείσει

Σε δυο μάτια.

[psyh3delia]

παρλαπιπες και κουραφεξαλα

[spoilersgr]

Η αποκάλυψη της Μακρυπούλια για τον Χατζηγιάννη: Στο σπίτι εκείνος…

Στην κάμερα του OPEN μίλησε η Ζέτα Μακρυπούλια, η οποία, μεταξύ άλλων, αποκάλυψε μία συνήθεια που έχει στο σπίτι ο σύντροφός της, Μιχάλης Χατζηγιάννης.   Συγκεκριμένα, η παρουσιάστρια δήλωσε πως δεν έχει γίνει ακόμη βίγκαν, αλλά λόγω του συντρόφου της, τρώει πολύ συχνά βίγκαν φαγητά. Ενώ παραδέχθηκε πως ο Μιχάλης Χατζηγιάννης διαβάζει πολύ συχνά στο σπίτι ένα βιβλίο με βίγκαν συνταγές που του είχε κάνει δώρο πέρυσι ο Γρηγόρης Μπάκας. Πληροφορίες από nassosblog

[spoilersgr]

Έγκλημα στο Λουτράκι: Συγκλονίζει η κόρη της 43χρονης Φωτεινής: Είμαι σίγουρη πως είναι εκείνος

Εννέα μέρες μετά το διπλό φονικό στο Λουτράκι, με θύματα την 43χρονη Φωτεινή και τον 42χρονο φαρμακοποιό σύντροφό της, η κόρη της γυναίκας, λύνει τη σιωπή της και μιλά για πρώτη φορά στο live news.     Για όσα της είχε εκμυστηρευτεί η μητέρα της, για όσα φοβόταν, για όσα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα συμβούν… για τον βίαιο, όπως λέει, πρώην σύντροφό της. «Όντως απειλούσε. Τον φοβότανε γενικότερα. Σίγουρα… της έχει σπάσει το χέρι στο παρελθόν και τέτοια. Ότι υπήρχαν αυτά, υπήρχαν, τώρα… υπήρχε φόβος. Δεν μίλαγε ποτέ η μαμά ήταν κλειστή.»     Αυτός είναι ο πρώην σύντροφος της 43χρονης Φωτεινής. Ο άνδρας που καταζητείται από την αστυνομία ως ο δολοφόνος της. Ο άνθρωπος με καταδίκες για ληστείες και ναρκωτικά, που μπορούσε να δεχθεί τον χωρισμό του με την άτυχη μασέζ.   Η 20χρονη, όπως λέει ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήξερε τον τρόπο που συμπεριφερόταν στην μητέρα της ο πρώην σύντροφός της. «Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι φοβότανε και είχε γνωρίσει έναν νέο άνθρωπο, ανθρώπινο είναι έτσι να προχωράμε όλοι την ζωή μας και λογικά δεν του άρεσε γιατί δεν ήταν αυτός. Είναι η μαμά μου, εγώ τον πόνο αυτόν μόνο που τον κάνω εικόνα φρικάρω. Ο τρόπος που έγινε το συγκεκριμένο, η συγκεκριμένη διαδικασία δηλαδή, είναι απάνθρωπο… δεν…»     Στις αρχές του 2020 η Φωτεινή γνώρισε τον άνδρα που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ζωή της. Η κόρη της, τον είχε γνωρίσει αλλά η συμπεριφορά του τότε ακόμα, ήταν, όπως λέει, φυσιολογική. «Τον ξέρω τον άνθρωπο, αλλά όχι και πολύ καλά. Τον έχω δει 1 – 2 φορές, αυτό.-Τι εντύπωση σας είχε κάνει τότε;Μια χαρά ήτανε, αυτό είναι το περίεργο. Νορμάλ, όπως όλοι μας. Καλά, εγώ είμαι σίγουρη ότι είναι αυτός αλλά… δηλαδή όχι απλά σίγουρη, είμαι εντελώς σίγουρη.»     Τώρα, το μόνο που ζητά το 20χρονο κορίτσι, είναι να βρεθεί ο δολοφόνος και να τιμωρηθεί… Για να αισθάνεται και η ίδια ασφάλεια όπως λέει… «Και πρώτα ο θεός να βρούνε αυτόν τον άνθρωπο που το έχει κάνει, όποιος και εάν είναι αυτός. Γιατί εγώ θεωρώ ότι πραγματικά… θέλω να νιώσω την ασφάλειά μου. Τίποτα άλλο. Προφανώς και δεν έχω καμία ανάγκη να ακούσω ότι έπαθε κάτι, δεν με αγγίζει αυτό. Απλά θέλω να ξέρω πραγματικά ότι έχω εγώ την ασφάλειά μου και από εδώ και πέρα δεν υπάρχουν αυτά γύρω μας γιατί και φίλη μου να το πάθει που λέει ο λόγος, εγώ θα φρικάρω.»     Όσο για το κενό που αφήνει ο χαμός της μητέρας της, τίποτα δεν μπορεί να το γεμίσει… Είναι συγκλονιστική η περιγραφή της, τη στιγμή που την είδε… που την άγγιξε για τελευταία φορά… «Και εγώ αισθανόμουνα, έναν πάγο, ένα κενό, ένα τίποτα. Βασανιζόμουν στην διάρκεια της κηδείας , βασανιζόμουν κυριολεκτικά μέσα μου αλλά μόλις τελείωσε η κηδεία πραγματικά, της ακούμπησα το χέρι εγώ γιατί έκανα την κίνηση. Εγώ τότε ηρέμησα, με την ψυχή μου ηρέμησα, γιατί αυτή ήταν πραγματικά τόσο κρύα κι εγώ αισθάνθηκα τόση ζεστασιά.»     Πληροφορίες από nassosblog