#electropoetic

[strangelovealchemist]

“Poetry is thoughts that breathe, and words that burn.”

~ Thomas Gray

Poetic Liberation

Every Little Word Makes A Difference Positive Trauma Instilled In Me It Brings My Life Into Existence Emphatically And Dramatically

I Live And Breathe My Destiny My Destiny's In My Command Where Ink Meets Paper, Harmony Thoughts Take Me To Another Land

Of Sacred Ground And Conquered Fears Limits Of Mortality Disappear There Are No Chains, Just Open Space Uninhibited, I See My True Face

Afloat On Clouds Of Inspiration Timeless And Ageless Is Creation Expansive Awareness, Pure Stillness The Universe, My Only Witness

Darkness, Velvet Cloak Of Introspection Drape Me With Wisdom And Intention Without Sight Visions Chart My Path Faithfully I Follow, Dreams Intact

I'm Not Awake, I'm Not Asleep Between These Worlds I Gently Creep I Sink, I Rise, I'm Lost, I'm Found Words And Letters Fall To The Ground

I Collect Them Like Fallen Leaves Tossing And Turning In The Autumn Breeze Gifts From Beyond Add Colour To My Song The Eternal Dance Of Right And Wrong

Progressive Are The Incantations I Surrender To The Revelations With Every Breath, A New Invention Devotion, Poetic Liberation

Words By Andreas Liotsakis a.k.a. Strangelove Alchemist

[grievrenegeyn]

[lookafteryourmermaids]

[imdatfrenim]

mahallemizde durmadan darbuka çalıyorlar erkes nedense asan'dan hamile düm-tek çocuklar doğuracak kadınlar bahara burada aşklar fena şehla, şahane aşkları incesinden sosyeteye bırakıyorlar. acı yok bizim mahallede sanki hiç olmamış yalnız şarkılara fazla pulbiber atıyorlar. "kimbilir" çocuklar doğacak bahara babası canı cehenneme çocuklar pulbiber taneleri yapışmış dudaklarına saate bakıyorum düm-tek düm-tek ilerliyor baharat kavanozunda bir akrep buluyorum kimsesiz küfrediyor yelkovana, bensiz ne cehenneme gitti bu hayta! karaköy vapuru bize uğramadan gitmiyor asla bir elma tıkıp ağzına yolluyoruz, çok bağırmasın maksat sebepsiz kederlerdeyiz leman'la bağırıyoruz esasında sustuğumuzda düdüğüz biz, düdük, valla billa! iki yaşlı ve iki başlı iki gövel ördek gibi gölümüzde yüzüyoruz kanımızdan canımızdan mahalleli pulbiber ekiyor suyumuza nilüferler gibi açılıyor taneleri. güzel ve ağırdılar diyecekler oysa paytak ve kırmızı kanatlıyız bizim familya uçar, uçarıdır, uçacağız... yanlış da olsa fiiller için çekici bir kadınım pulbiber mahallesinin düm-tek tarihinde acıdan sızlarken burnumuzun direği morarmış çarşaflarımızı bayrak diye asardık dokunsalar dağılırdı iyi pişmiş kurabiyeler gibi kalbimiz kıtırdı ve çıtırdı nedense iki kuşun ismine benzerdi kalbimiz biz böyleydik işte, lezzetimiz de böyle... böyle... böyle bu mahalleye cenevizlilerden kalmışım bir elli altı santimlik bir kule olarak ferman tarihinse göğe doğru uzanan bu beden de bizimdir icabında.