İki Gözümün Elması
Elif Sofya bir şiirinde " Yaşamak ara sıra ses çıkarsın istiyor insan" diyor. Her şey birden sessizleşince çok daha iyi anlıyorum bu mısrayı.
Elif Sofya bir şiirinde ” Yaşamak ara sıra ses çıkarsın istiyor insan”1 diyor. Her şey birden sessizleşince çok daha iyi anlıyorum bu mısrayı. Sevinç kalıcı değil, havaya dağılan pudra tanecikleri gibi, acele edip üfleyince de elinde pek bir şey kalmıyor, sevincin pembe tozu biraz. Oysa ne zor bir araya getirilmişti sevinç olacak tüm o somut sebepler. Sıkıştırılmıştı bir kutuda, bekliyordu…
View On WordPress













