Feb 1
Ξέρεις αυτό το συναίσθημα. Aυτό που σε στοιχειώνει όλη σου τη ζωή. Αυτό που ότι κι αν κάνεις να το αλλάξεις, στο τέλος θα καταλήξει να είναι η αφορμή. Στην αρχή δεν σου άρεζε, σε πίεζε, σε πονούσε. Αλλά επειδή το βίωνες για πολύ καιρό ο οργανισμός σου το συνήθισε. Για την ακρίβεια το επιθυμούσε. Άρχισες να είσαι εξαρτημένος από αυτό το συναίσθημα. Να θες μια δόση του κάθε μέρα. Και άμα κάποτε σταματήσει, νιώθεις κενός. Σαν ξαφνικά να μην έχει τίποτα νόημα, πέρα από αυτό το συναίσθημα. Για αυτό κυνηγάς να το βρεις σε όποιον είναι ευπρόσδεκτος να σου το δώσει. Γιατί βρίσκεις ειρήνη σε αυτή την βία. Έτσι φτιάχτηκες και είναι πλέον πολύ αργά να γυρίσεις πίσω.
