Grijs
Schreeuwend word ik wakker uit een lange slaap van vorst Ik bedaar maar voel aan alles dat het waar is.
Alsof, zonder zicht op ogen de man in mij weer zichtbaar is Ben ik pas ontwaakt met een zonnebril op mijn gezicht.
Ik schreeuw nog eens een ijzig korte kreet. Ontzichtbaar. Enkel dromen kan ik zien.
Emiel Bartels ~ Entrepeneur by day, poet by night. Alle rechten voorbehouden aan de auteur(s).












