Κέδρος, Νομός Φθιώτιδας.
Ελλάδα. Ελλάδα με τα ωραία σου..
Ήλιος. 1 δουλειά την ανατολή, 1 δουλειά την δύση. Ούτε άγχος, ούτε στεναχώριες. Θα μου πείς ήλιος είναι δεν είναι άνθρωπος. Κι αν ήταν; Τι θα γινόταν τότε; Λες μια μέρα απλά να σταματούσε; Να μην ανέτειλε για μια ημέρα. Τι θα ένιωθες; Τι θα σκεφτόσουν; Ίσως να πέθαιναν τα πάντα.
Κάπως έτσι θα έπρεπε να σκέφτεσαι κι εσύ..
“Τι κι αν εξαφανιζόμουν; Τι κι αν πέθαινα; Κανείς δεν θα νοιαζόταν. Κανείς δεν θα ασχολιόταν. Νταξει ίσως οι γονείς μου και ο αδερφός μου. Κανείς άλλος.”
Όμως εσύ σκέφτεσαι, και το κακό είναι ότι το πιστεύεις, έτσι. Ότι δεν έχεις κάποια θέση στην κοινωνία. Δεν αποτελείς κάποιο κομμάτι της. Άρα δεν αποτελείς ούτε κάποιο κομμάτι,σημαντικό, στην ζωή κάποιου. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Σκέψου.
“Πού ήσουν; Ανησύχησα.” “Γιατί δεν απαντάς στο κινητό σου;” “Στείλε μου όταν φτάσεις.”
“Πέσε κοιμήσου να ξεκουραστείς.” “Έφαγες τίποτα;” “Άν χρειαστείς κάτι πάρε με.”
“Σ’αγαπάω” “Μου έλειψες” “Να έρθω να σε πάρω;” “Πρόσεχε” .
Σ’αγαπάω. Πρόσεχε.
Ο εαυτός σου.
ερμίνα
