Hayat seninle aynı ortamdayken daha güzeldi. En azından hergün o tapılası yüzünü görebiliyordum. Aynı havayı soluyabiliyorduk. Adımlarımız bir ihtimal aynı yere değebiliyordu. Şimdi ise değil yüzünü görmek, aynı caddelerden bile geçemiyoruz. Biliyor musun adam? Ben hergün sırf seninle aynı otobüse düşerim diye o otobüslere biniyordum. Seni birkaç dakikada olsa daha fazla göreyim diye.. Ya da sırf sen o küçük bakkalın önünde arkadaşlarını bekliyorsun diye, saatlerce oralarda oyalanırdım. Başına bir şey gelir mi endişesi yüzünden... Ama sen biliyordun ki zaten. Bunları yüzüne dediğim gün "Fark ettim," demiştin. Gerçekten fark etmiş miydin bilmiyorum ama, eğer gerçekten fark ettiysen, beni o gün gülümsetmiştin.















