eto na yung final plate namin sa design. hindi ako nakatulog ng maayos this past few weeks para lang makapag pasa ng plate. but unfortunately that weeks was the worsts. Hindi ko ma-contact mga ka-group ko. hindi ko sila ma-handle kung kung pano ko sila ioorganize. tangina. ang hirap. ako naaiyak. ako nababahala sa grades ko, sakin lahat ng pressure. then deadline was approaching, napansin kong ako lang ang pressured, sila ipagpapaliban na lang kay batman. Eto na pasahan, dalawa na lang kaming mag kagroup ang pumunta sa harapan kasi umuwi na yung kaklase ko, kami yung pang apat sa huli na mag defense. every words na sinasabi samin ni sir muntik na kong umiyak sa harap nya. every words from him made me disappointed from myself more even to my group mates. makes me wants to kill them both.
Even though, buti pinagbigyan kami ng prof namin na pwede kaming umulit with a new concept/design pero may scale model na daw dapat. Naiiyak ako kasi ang dami kong binuhos na dugo’t pawis sa plate na yun. pero... GUSTO KONG SUMIGAW, GUSTO KONG MAGWALA, GUSTO KONG UMIYAK..
Eto ako ngayon, pressured, hindi ko alm gagawin ko. ni hindi ko alm kung makakaya ko pa to. i NEED SOMEONE..OR ..SOMETHING..