#gipit

[ellzei-blog]

Malayo pa sweldo mga friends, pray muna tayo.

[ibullit]

G? 🤔😂 #MachoDancer #Gipit #CareerChange (at Santa Mesa, Manila) https://www.instagram.com/p/CBmtmdVpKM8/?igshid=1y18vtccl4rjz

[thirteen-naked-corellians-blog]

It’s not Bro time. It’s Showtime #gipit https://www.instagram.com/p/B3kQEU1BKSM/?igshid=wilh3je3xed

[baybayinph-blog]

Gipit-Venture Kabanata I: Calatagan, Batangas

Naranasan mo na bang magkamping sa tabing dagat? Ang maramdaman ang buhangin sa gitna ng iyong mga daliri sa paa?

O kaya naman magsaing sa kalan de uling at mag-ihaw ng manok at isda? May kasamang toyo, sibuyas, at kamatis?

Ang lumangoy, at magmasid sa kalinawan ng tubig ng karagatan? Ang kahiwagaan ng sahig nito? Ang pagsabay sa sayaw ng mga alon at sa pagtaya sa hatak at lakas nito?

Ang maranasan ang lahat ng ito sa halagang mas mababa sa PHP 1,000?

Ating balik tanawin ang naging paglalakbay noong ika-18 hanggang 19 ng Marso, 2017 sa bayan ng Calatagan, Batangas!

Madilim ngunit malapit nang dumating ang bukang liwayway. 

Alas-6 n.u. nang nakaalis ang bus na aming sakay sa Coastal Mall. PHP 160 ang naging pamasahe namin para rito. Matapos ang 4 na oras ng pagbiyahe, pagtulog, at paglamon ng kung anu-anong miryenda, nakarating na kami sa wakas sa palengke ng Calatagan. Agad-agad kaming namili ng aming mga kakainin hanggang sa susunod na araw: isang kilo ng bangus, bigas, pati na rin manok; mga kamatis, sibuyas, toyo, asin, mantika, itlog, at iba pa. H’wag din kalimutan ang uling at panggatong at siyempre, tubig para sa mga parating uhaw. Lahat ng ito ay naghahalagang PHP 100 kada tao. 

Bago pa kami lumakbay papuntang Batangas, kinausap na namin si Kuya Johnny, isang traysikel driver sa Calatagan, upang sunduin kami sa palengke at ihatid kami sa Ivory Beach. Kasama niya rin si Clarence, ang kanyang anak, at si Kuya Lando, isa ring traysikel driver. Ang naging usapan namin ni Kuya Johnny ay PHP 160 para sa lahat ng biyahe kada tao. Kasama na rito ang pagpunta namin sa Ivory Beach at ang pagbalik sa palengke, at ang pagpunta sa parola at pabalik sa tinutuluyan. Kadalasan, umaabot ito ng PHP 200 kada tao. O di ba, sulit!

Isang napakagandang biyahe papuntang Ivory Beach ang aming naranasan. Maluwang ang loob ng traysikel kumpera sa mga traysikel ng Maynila. Sobrang presko ng hangin. Nakabibighani ang paligid. Katahimikan ang maririnig maliban na lamang sa tunog ng nagraragasang traysikel. Matapos ang 20 minuto, nakarating na rin kami sa Ivory Beach. PHP 200 ang entrance fee kada tao at bukod pa rito, mayroon pang tent fee na PHP 100 sa bawat tent na dala (apat na tao ang p’wede sa iisang tent).

Inayos na namin ang aming mga tent at mga kagamitan. Naghiwa na kami ng kamatis, bawang at sibuyas; naglinis ng isda at gumawa ng sawsawan. Matapos ang sandaang tangka ng paghanda ng panggatong ay nakagawa na rin kami ng apoy para sa kalan! 

Pagkatapos mag-ihaw ng isda at magsaing, sa wakas, nakakain na kami!

Matapos ang tanghalian, diretso kaming pumunta sa Punta de Santiago. Doon matatagpuan ang isang sikat na parola na kilala bilang Calatagan Lighthouse. Sinalubong kami ni Kuya Junior, ang bantay ng parola. Katulad ng kila Kuya Johnny, kinausap muna namin siya bago kami makarating sa Calatagan upang masiguradong mayroong maglilibot sa amin sa looban. 

Iba’t ibang k’wento ang kanyang nabanggit sa amin habang kami’y nilibot. Siyempre, sinabi niya muna ang mga pangunahing detalye ng parola, at ang kasaysayan nito. Binanggit niya rin na sinundan niya ang kanyang lolo at ama sa pagbabantay ng parola. Napakuwento rin si Kuya Junior tungkol sa kanyang kabataan. Sinabi niya na, noon, ang buong lupa ng parola ang naging palaruan nila ng kanyang kuya at mga kaibigan. At minsan sa paglalaro nila, nakarinig at nakakita sila ng misteryosong bagay o nilalang. Nang tanungin namin kung ano’ng ginawa nila sa (mga) sitwasyon na iyon ang sinabi lang ni Kuya Junior ay: 

“Noong una natakot kami siyempre pero, pinabayaan na lang namin. Siya rin naman kasi ang taga-bantay ng parola.”

Dinala niya kami sa looban ng parola. Kahilu-hilong hagdan ang aming inakyat upang makarating sa tuktok ngunit sa kabila nito, makalilimutan mo ang lahat ng iyon dahil sa matutuklasan mong kabigha-bighaning tanawin. Mapapanganga ka na lang sa kagandahan na iyong makikita. Hindi sapat ang mga salita at retratong ito upang mailahad ang hiwaga ng lugar na ito. 

Matapos ang ilang minuto sa taas ng parola, bumaba na kami at saka nagpaalam at nagpasalamat kay Kuya Junior. At dahil libre ang pagpasok sa parolang ito, naisipan naming magbigay ng donasyon dahil karapatdapat lamang na panatilihin ang isang mahalaga at makasaysayang gusaling katulad nito.

Pagbalik namin sa Ivory Beach, nagpahinga na lamang kami habang unti-unting lumubog na ang araw.

                              kwek-kwek na nilubog sa mainit na mantika

Matapos nito, naghanda na kami para sa aming hapunan, naligo, nagpahinga, nagkwentuhan.

Wala na ang araw at puro tala na lamang ang mga makikita. Tuluyan ang kwentuhan, kantahan, at kasiyahan hanggang sa ang lahat na’y nakapikit ang mga mata at unti-unting nakatulog sa tahimik na kapaligiran at sa kapayapaan ng paggastos lamang ng PHP 805 para sa buong cultural trip, kasama na ang bus pabalik sa Maynila.

[fckwitmenow-blog]

Magic

Diba yun yung bagay na nakakamangha? Yung nakakabilib. Pero iba definition ng magic para saken. Yun ay.... Yung 200 pesos mo pagkakasyahin mo para sa isang linggo na panggastos. Partida pamasahe papunta sa work at pagkaen pa. Sa uwian may kikitain ka pang "patatas" na matakaw. Akala nyo banat no? Tss.

[ideabilia-blog]

THE 'SANA SWELDO NA' CHRONICLES

THE ‘SANA SWELDO NA’ CHRONICLES

Sumweldo ka, Ngunit Kulang Isang linggo pa bago mag-akinse pero nagdadasal ka na sana bumilis ang takbo ng bawat araw para mahawakan mo na kaagad ang sweldo mo dahil kapos ka na naman. Kaya mo pa bang i-stretch ang wallet mong naghihingalo na? Ganyan ang tipikal na empleyado. Hindi na makapaghintay ng sweldo. Maghahanap pa yan ng masisisi kung bakit nagkulang ang kita. Hindi masama maging…

View On WordPress

[dericktor]

Wala akong grudge over the athletes of our college (though minsan mayabang at makalat) (madalas pala) still, I don't generalize din naman. Medyo nakakaano lang na todo yung funding at priority para sa kanila pati prayers ng isang institutional mass sa kanila na. Pano naman ang scholars?

[creamfillings]

good morning :)

wala pa rin akong maisip para sa aniv namin hmp