Hompen
“Dij blift ja toch tot t leste liggen, juf.” Eppo keek heur mit schoapachtege ogen aan en huil in zien rechterhaand n dik stók keze. Der waren al n poar kinder veur hom aan west en dij haren, zo as heur dat leerd was, de dikste hombe liggen loaten. Zien juf haar hom doarover aansproken, mor Eppo zien weerwoord was dudelk. As hai t leste aan de beurt west was haar e t dikste eksemploar ook had,…
View On WordPress












