#grietopdebeeck

[streeploos]

Alleen-zijn wordt verbazingwekkend snel een standaardmodus voor wie geen perspectief heeft, wat het verder allerminst aangenamer maakte.

Griet Op de Beeck, Let op mijn woorden

[watiknietzei]

[streeploos]

Doe mij maar onzekerheid, dan is er tenminste nog hoop.

Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus

[streeploos]

Welke muziek ze nu ook hoorde, die zou ze nooit meer kunnen beluisteren. Zoals ze nooit meer regen op asfalt kon ruiken zonder de totale verlatenheid te voelen van dat moment waarop haar eerste echte liefde zei, zomaar midden op straat, die middag na een stortbui, in de zomer, in het zonlicht, dat hij het beu was, en zij die zeker wist dat zij en niemand anders het om zeep had geholpen. Ze wou zich nooit meer zo voelen.

Herschreven uit Het beste wat we hebben, Griet Op de Beeck.

[streeploos]

Trieste planten, daar kan toch niemand tegen. En terecht. Mensen weten niet wat gezegd als ge komt aankakken met verhalen over angst of uw ellendige verleden. En de paar mensen die al eens doorvragen, die kunnen ook niks zeggen of doen wat echt helpt. Iedereen is, als het erop aankomt, met zichzelf bezig, wat ik ook totaal begrijp, of ja: terecht vind.

Griet Op de Beeck, Het beste wat we hebben

[streeploos]

Maar ik denk dat wij beter verdienen, allebei. Ik heb beslist, ooit, dat gij mijn boei waart, als ik die losliet, dan zou ik verzuipen. Nu denk ik dat ik liefde wil.

Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus

[streeploos]

Zin in avontuur heeft er altijd in gezeten bij haar. Ze heeft het van geen vreemde. Gij lijkt altijd het gelukkigst als ge weer moogt vertrekken.

Griet Op de Beeck, Het beste wat we hebben

[streeploos]

Ik probeer niet aan bepaalde dingen te denken, wat mij zoals gewoonlijk niet goed lukt.

Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus